VAR-chaos op het WK: tussen lotterie en regelverwarring
Op het WK ontstond grote onrust rond VAR-beslissingen door inconsistente interpretaties van regels: het afgekeurde doelpunt van Jonathan Tah tegen Paraguay vanwege een lichte overtreding werd door Duitse experts als overdreven streng beoordeeld, terwijl in andere situaties zoals de niet-gegeven strafschop voor Mbappé tegen Senegal juist niet werd ingegrepen. Hoewel VAR op dit toernooi sneller werkte dan in nationale competities dankzij meer videoassistenten, groeide het gevoel dat er geen duidelijke maatstaf bestond voor wanneer VAR wel of niet moest tussenkomen, en dat VAR-arbiters steeds meer macht kregen terwijl hoofdscheidrechters hun verantwoordelijkheid verloren.
Tah-doelpunt als symptoom van groter probleem
Bundestrainer Julian Nagelsmann noemde het afgekeurde doelpunt van Jonathan Tah tegen Paraguay een 'grap' en een 'volksskandaal'. Tah kopte raak, maar VAR-arbiter Tatiana Guzmán greep in omdat Waldemar Anton de tegenstander licht had opzijgedreven. Deutsche experts vonden dit veel te streng; de FIFA verdedigde zich door te stellen dat ook zachtere vormen van belemmering strafbaar zijn. FIFA-scheidsrechtersleider Pierluigi Collina schreef dat trainers en spelers van tevoren op de hoogte waren gebracht van deze interpretatie. Desondanks ontstond een breuk tussen wat de VAR zag en wat het voetballend publiek redelijk vond. Dit dilemma vulde het hele toernooi.
Soms lijkt VAR op vakantie
Aan de andere kant van het spectrum: Ghana-trainer Carlos Queiroz reageerde furieus toen Englands Ezri Konsas Prince Adu duidelijk terugtrok zonder dat VAR ingrijpen. 'De VAR drinkt koffie,' fulmineerde Queiroz sarcastisch. Tien jaar na invoering van de technologie zou dit niet meer mogen gebeuren. Messi's ongestraft gebleven rood waardig foul tegen Algerije, de gemiste hands van Aleksandar Pavlovic en de niet gegeven strafschop voor Kylian Mbappé tegen Senegal waren verdere voorbeelden.
Meer camera's dan op tv, toch minder inzicht
Op het WK zaten 30 VAR-arbiters in een mediacenter in Dallas naar meerdere monitoren te kijken. Deze camera-hoeken bereikten niet allemaal het tv-publiek. Voormalig scheidsrechter Patrick Ittrich legde uit: 'Wij zien slechts twee camerastandpunten, die de FIFA ons afspeelt.' Dit verschil in informatievoorziening kan verklaaren waarom de VAR andere conclusies trekt dan de kijker thuis.
Sneller, maar niet beter
Positief was dat de VAR op het WK aanzienlijk sneller werkte dan in nationale competities als de Bundesliga. Dit lag mede daran dat drie in plaats van twee videoassistenten beschikbaar waren. Ook kregen scheidsrechters onmiddellijke feedback via oordopjes als een speler meer dan tien centimeter buitenspel stond. Doch snelheid compenseerde niet voor de inhoudelijke onzekerheden. Het gevoel groeide dat geen enkele duidelijke maatstaf bestond voor wanneer VAR wel en niet moest ingrijpen.
Verdenking van voorkeur voor favorieten
Ralf Rangnick, bondscoach van Oostenrijk, liet voorzichtig weten zich af te vragen of topfavorieten in het voordeel uitkwamen. Het VAR-ingrijpen leek naar zijn waarneming 'niet erg consistent', en hij suggereerde dat er 'geaarzeld' werd bij aanranding van favorieten. Dit vermoeden was echter lastig te bewijzen. De FIFA had als leidend principe afgesproken: 'minimale ingreep voor maximaal nut.' In de praktijk raakte dat ideaal steeds verder uit zicht.
Hoofdscheidsrechter verliest autoriteit
Voormalig topscheidsrechter Markus Merk zag een probleem: doordat de VAR als vangnet fungeerde, verloren hoofdscheidrechters hun verantwoordelijkheid. 'Met navigatie rijdt het ook makkelijker in de auto,' stelde Merk. 'Vroeger werden scheidsrechters naar huis gestuurd voor fouten; nu zegt men: mooi gezien door VAR-hulp.' Op dit WK hadden VAR-arbiters zelfs meer macht dan ooit: zij controleerden nu ook tweede gele kaarten (die tot rood leiden) en cornersituaties. Dit leidde tot een toenemende vervreemding tussen het veld en de technologie.
Related
Source: Via Schleswig-Holsteinischer Zeitungsverlag (GNews)
Comments
- Be the first to comment.