Voetbal als toevluchtsoord: hoe migranten in Maine een thuis vinden op het veld
In Kennedy Park in Portland, Maine, is voetbal uitgegroeid tot een vitale gemeenschap voor migranten en vluchtelingen uit tientallen landen sinds 2021, waar het spel taalbarrières overbrugt en mensen met vergelijkbare ervaringen van verlies en nieuwstart samenbrengt. Jongeren zoals George Lusolo uit de Democratische Republiek Congo en Deji Kuribanza uit Congo via Angola vinden in voetbal therapie en acceptatie, vooral nadat ICE-invallen in 2025 angst zaaide in hun gemeenschappen—het voetbalnetwerk reageerde met hulp voor gezinnen in nood en campagnes voor gedentineerden. Voor deze migranten is zichtbaarheid op het veld een manier om hun beeld in Amerika te veranderen en hoop te vinden, met dromen op het wereldkampioenschap.
Een universele taal in Kennedy Park
Wat in 2021 begon als informele voetbalwedstrijden op het asfalt van Kennedy Park in Portland, Maine, is uitgegroeid tot een levendige gemeenschap van migranten en vluchtelingen uit tientallen landen. Voor deze spelers is voetbal niet zomaar een sportje—het is de brug die taalbarrières overbrugt en mensen samenbrengt die vergelijkbare ervaringen van verlies en nieuwstart delen. George Lusolo arriveerde in 2018 uit de Democratische Republiek Congo en zocht daar asiel. Als tiener kende hij noch de taal, noch de cultuur van zijn nieuw land. Na detentie in Texas en opvang in New York vestigde hij zich uiteindelijk in Portland. Toen hij op sociale media een voetbalpotje tegenkwam in Kennedy Park, voelde dat als thuiskomen. "Wat me echt opwond was dat daar mensen zoals ik speelden," zei de nu 19-jarige. "Voetbal is mijn therapie. Toen ik op het veld kwam, was het echt leuk." Deji Kuribanza, een 18-jarige immigranten uit Congo via Angola, legt de kracht van het spel eenvoudig uit: je hoeft niet dezelfde taal te spreken. "Je wijst naar je voet of een ander lichaamsdeel en vraagt de bal. Dat is echt bijzonder."
De schaduw van ICE en gemeenschapssolidariteit
Vorig jaar werden de immigrantengemeenschappen in Maine geschokt door invallen van US Immigration and Customs Enforcement (ICE). Volgens het Migration Policy Institute zijn sinds januari 2025 minstens 400.000 mensen door ICE gearresteerd. De Amerikaanse regering stelt dat deze doelwitten een bedreiging vormen voor openbare veiligheid en nationale zekerheid, maar mensenrechtenorganisaties betogen dat onschuldige mensen zonder risico worden opgepakt. Op Kennedy Park voelde de gemeenschap deze druk acuut. Anthony Fiori, coördinator van de voetbalpotjes, beschreef hoe spelers en hun gezinnen bang waren hun huis te verlaten. "Leerlingen misten weken school. ICE zorgde voor veel angst en schade in onze gemeenschap," zei hij. Het voetbalnetwerk reageerde: vrijwilligers organiseerden meer dan 70 voedselbestellingen voor mensen die durfden niet naar buiten. Kennedy Park startte ook een campagne om 17-jarige Joel Andre en zijn familie uit detentie te bevrijden—na vier maanden lukte het, maar Joel draagt psychologische littekens. Zijn familie was in een detentiefaciliteit waar het eten ontoereikend en de cellen ijskoud waren, aldus advocaat Todd Pomerleau.
Acceptatie door zichtbaarheid
Voor veel migranten geldt voetbal als een manier om zich in hun nieuwe land zichtbaar en welkom te voelen. Deji gelooft dat het beeld van immigranten verandert als Amerikanen hen op het voetbalveld zien: samen, blij en actief. "Veel mensen zien immigranten als mensen zonder doel die in hun land iets doen. Maar als Amerikaanse voorbijgangers ons zien praten, lachen en samen plezier hebben, hoop ik dat ze een ander beeld vormen." Anthony Fiori, wiens familie negen generaties in Maine teruggaat, ziet de waarde van Kennedy Park duidelijk. "Een plek waar mensen van heel verschillende culturele achtergronden, nationaliteiten en generaties samenkomen, vrienden worden—dat is bijzonder, vooral in een staat als Maine die niet erg divers is." Met het wereldkampioenschap voetbal nu in de Verenigde Staten vindt een groep jongeren hoop. George wil professioneel spelen voor DR Congo, terwijl Deji droomt ervan op het wereldtoneel te staan. De Democratische Republiek Congo bereikte onlangs de knock-outfase op haar eerste WK in meer dan vijftig jaar—stof tot dromen voor Kennedy Park.
Related
Source: Via BBC News (GNews)
Comments
- Be the first to comment.