Voorbij de campagnes: waarom Harry Kane de Ballon d'Or verdient
De Ballon d'Or is verworden tot een politieke verkiezing waarin voetballers hun erfenis proberen glans te geven. In een seizoen gekenmerkt door collectieve brilliantie verdient één speler de prijs op basis van individuele prestaties: Harry Kane.
Het circus rond de stemming
Het is vrijwel onvermijdelijk geworden: voetballers op topniveau bouwen netwerken op om hun Ballon d'Or-kansen te vergroten. Kylian Mbappé beschikt over meerdere bedrijven — van de productiecompagnie Zebra Valley tot investeringsfirma Coalition Capital — en een volledige entourage inclusief communicatieadviseur, sportjurist en beveiligingsmedewerkers. Het is een kleiner imperium dan dat van Cristiano Ronaldo of Lionel Messi, maar het volgt dezelfde logica: op een bepaald niveau van roem worden voetballers wandelende commerciële entiteiten. De ultieme merkboost? De Ballon d'Or natuurlijk. Mbappé sprak vorige maand met African journalists, stellende dat hij de prijs aan het continent zou opdragen. Lamine Yamal koos voor confrontatie, betwerkte Harry Kane en betoogde dat de award voor 'magie' is, niet voor doelpunten. Zelfs Kane deed mee aan dit PR-offensief met diepgaande interviews. De realiteit is dat dit gala even zeer lijkt op politieke verkiezingen — met stemmen die soms alle logica tarten. Vorig jaar ontving Scott McTominay één eerste stem van een journalist van de Edinburgh Evening News.
Een seizoen van collectieve briljantie
Het ironische van de editie 2024/2025 is dat het voetbalseizoen werd bepaald door teams die individualisme vervangen door samenwerking. Spanje won het WK met Rodri als bescheiden dirigent op het middenveld. Paris Saint-Germain veroverde de Champions League als collectief zonder duidelijke ster. Arsenal werd Premier League-kampioen zonder uitblinker aan te wijzen. De drie officiële criteria van de Ballon d'Or — 'indrukwekkende individuele prestaties', 'teamprestaties' en 'klasse en fair play' — zijn ruim genoeg om iedereen te rechtvaardigen. Toch mag men niet voorbijgaan: Ronaldo won dit ding vijf keer. Yamal is inderdaad magisch: met 19 jaar al La Liga en WK-kampioen, meer dan 40 doelbijdragen voor Barcelona. Messi was beste speler op het WK. Rodri de beste in het beste team. Mbappé maakte de meeste WK-goals en CL-goals. Khvicha Kvaratskhelia glanst in PSG's CL-halve finale tegen Bayern München. Niemand zou klagen bij elk van deze winnaars.
Waarom Harry Kane de winst verdient
Toch moet het gaan om individuele prestaties — dat is criterium één. Trofeeën en medailles worden al beloond door het voetbal zelf. De Ballon d'Or is een individuele prijs en moet daarom groot individueel spel erkennen. Harry Kane's cijfers zijn absurd: 36 Bundesliga-goals in 31 wedstrijden; 14 Champions League-goals in 13 duels, scorend in alle vijf knock-out-wedstrijden; minstens één goal in alle zes ronden van de Duitse Cup, inclusief een hattrick in de finale. Maar het gaat niet alleen om getallen. Kane is de beste negen ter wereld — mogelijk ook de beste tien, in staat passes te geven die anderen niet zien. Zijn doelpunten zijn divers: van dicht en ver, strafschoppen en kopballen, met finesse en kracht. Hij ruikt een kans en creëert er soms uit het niets één. Yamal probeerde Kane af te schilderen als statistische opvulling, maar met weinig elegantie. Kane zou winnen voor zijn doelen, zijn vermogen, en ja, ook voor de entertainmentwaarde — een spits die slideplaatjes maakt op de rand van het eigen strafschopgebied, of dodelijke doelschoppen neemt. Kane won de Champions League niet, maar die halve finale was nipt. Hij won het WK niet, maar dat was het gevolg van een half uur waarin zijn ploeg ophield voetbal te spelen — niets te maken met Kane zelf. Hij loodste Engeland door hun groep en diep in een toernooi waar ze anders nooit waren gekomen.
De macht van discipline en werkethiek
Kane's mogelijke overwinning zou ook een triomf voor pure toewijding zijn. Yamal was op achttienjarige leeftijd al een van de besten ter wereld — geniaal talent toen Kane nog op huurbasis bij Millwall speelde. Niemand verwachtte van hem een wereldklasser te worden: niet zijn jeugdtrainers, niet zijn academie-medespelers, niet zijn familie. Kane trainde zich naar grootheid. Hij perfectioneerde zijn afwerking onder druk, onder wedstrijdcondities, met trainingsmogelijkheden die verdedigers simuleerden. Zijn linkervoet werd systematisch ontwikkeld zodat hij aan beide zijden kon scoren. Hij verfijnde zijn kopbaltechniek en ontwikkelde een arsenaal aan penaltyschoten. Als Kanes brilliance door sommigen wordt genegeerd, dan is dat zelf misschien zijn prestatie: het buitengewone gewoon doen lijken, het belachelijke routineuze maken. Indien de Ballon d'Or bedoeld is om het meest uitzonderlijke individuele spel van het seizoen te eren, dan kan het dit jaar niemand anders zijn dan Kane.
Related
Source: Via The Independent (GNews)
Comments
- Be the first to comment.