Waarom Arsène Wenger het voetbal kan redden: drie kernobservaties die hem geschikt maken voor FIFA-voorzitterschap
Arsène Wenger staat op de nominatie om Gianni Infantino op te volgen als FIFA-president. De voormalige Arsenal-trainer, nu Chief of Global Football Development bij FIFA, heeft zich profileerd als principieel tegenwicht tegen commerciële machtsbelangen. Drie standpunten van Wenger — over overvolle speelschema's, wereldwijd voetbalonderwijs en creatieve vrijheid van spelers — suggereren dat hij het voetbal kan hervormen naar langetermijnkwaliteit in plaats van korttermijnopbrengsten.
Een voetbalman die inziet dat het speelschema uit control is
Het huidige voetbalkalender staat onder druk. Meer wedstrijden betekent meer inkomsten, maar tegelijk grotere risico's op blessures en kwaliteitsverlies. Wenger erkent dit probleem sinds 2021, toen hij stelde dat het internationale speelschema verouderd is en spelers onvoldoende hersteltijd krijgen. Zijn analyse was helder: de balans tussen club- en landenvoetbal moet 80-20 blijven, maar het huidige format functioneert niet meer. Wenger stelde voor om internationale wedstrijdblokken samen te voegen tot langere, aaneengesloten perioden. Dit vermindert reisdruk, geeft spelers meer rust en maakt plaats voor betekenisvolle eindtoernooien zonder extra duels. De eerste driewekse internationale break werd in het najaar van 2025 ingevoerd — een voorlopige doorbraak. Spelers, trainers en supporters onderwijzen dit voorstel, maar FIFA-machthebbers verzetten zich omdat kortetermijnopbrengsten onder druk komen. Wenger begrijpt dat voetbal op lange termijn beter wordt door minder, beter ingeplande wedstrijden. Dat standpunt onderscheidt hem van huidige topfiguren.
Wereldwijde voetbalontwikkeling als kernverantwoordelijkheid
Als Chief of Global Football Development is Wengers rol helder: voetbal moet overal ter wereld groeien, niet alleen in rijke landen. In 2019 sprak hij daarover zonder omwegen. FIFA heeft volgens hem drie opdrachten: competities organiseren, regels bepalen en voetbal wereldwijd ontwikkelen. "In Europa hebben we het geluk dat organisatorisch weinig werk overblijft," zei Wenger toen. "Maar er is een enorme kloof tussen Europa en de rest van de wereld. FIFA draagt verantwoordelijkheid dat voetbal overal in dezelfde tempo zich ontwikkelt." Die verantwoordelijkheid wordt in de praktijk vaak ondergeschikt gemaakt aan winstmogelijkheden in westerse markten. Wenger pleit voor gelijke investeringen in trainersontwikkeling, spelopleiding en competitiestructuur in alle continenten. Beter voetbal wereldwijd versterkt het sport, niet alleen de elite.
Creatieve vrijheid als antidotum tegen saai, gestandaardiseerd voetbal
Buiten bestuurskwesties denkt Wenger als voetbalfilosoof. Begin 2025 waarschuwde hij dat voetbal teveel gestructureerd is geraakt. Spelers volgen instructies op in plaats van zichzelf uit te drukken. "De afgelopen twintig jaar is de vrijheid van spelers verminderd," stelde hij. "Structuur is sterk benadrukt, maar ik merk dat spelers vaker uitvoeren wat hun gezegd wordt dan dat zij zichzelf uiten. Te veel normen doden creativiteit. Trainers moeten weer leren dat we voetbal om onverwachtse momenten willen zien — die verrassing, die persoonlijkheid van een speler." Hij pleit ervoor dat jonge voetballers hun eigen stijl ontwikkelen, niet alleen standaardpatronen aanleren. Meer improvisatie en expressie leidt tot boeiender voetbal — precies wat supporters willen zien.
Related
Source: Via Yardbarker (GNews)
Comments
- Be the first to comment.