Egyptische Australiërs worselen met keuze: welk land steunen in het WK-duel?
Egyptische Australiërs bevinden zich in een emotioneel dilemma naar aanleiding van een aanstaande WK-wedstrijd tussen Egypte en Australië, waarbij veel leden van de 45.000 sterke Egyptisch-Australische gemeenschap zich evenzeer verbonden voelen met beide landen. De steun voor Egypte wordt aangewakkerd door Mohamed Salah, die als nationaal symbool fungeert en sinds zijn transfer naar Liverpool in 2017 heeft gezorgd dat Egypte de tweede grootste aanhanger van de Premier League is geworden. Hoewel dit voor veel Egyptische Australiërs onbekend en bitterzoet terrein is, wordt de wedstrijd vooral gezien als een vieringsdatum voor hun dubbele identiteit.
Een voelbare spanning in de gemeenschap
In restaurants en thuiskamers over heel Sydney bereidden Egyptische Australiërs zich voor op een uniek moment: de klassieke strijd tussen twee landen waar veel leden van de 45.000 sterke Egyptisch-Australische gemeenschap zich thuis voelen. Muzikant Joseph Tawadros vaatte het dilemma samen in een sociale-mediapost waarin hij de Australische 'Waltzing Matilda' mengde met het Egyptische volkslied Teleat Ya Mahla Nourha – een perfecte muzikale weerspiegeling van de verdeeldheid. Tawadros zelf staat "fifty-fifty" – compleet onzeker wie hij wil zien winnen. "Als Australië doorgaat, ben ik blij. Als Egypte doorgaat, ben ik blij," zei hij. Voor hem is het uiteindelijk een "win-winsituatie" waarin beide landen tegelijk winnen in het hart van supporters die zich aan allebei verbonden voelen.
Voetbal als culturele anker
In de Alexander Mediterranean Restaurant in Sydneys Gladesville zaten afgelopen zaterdag honderd Egyptische fans dicht op elkaar toen hun land 1-1 tegen Iran speelde. Toen de gelijkmaker viel, begon een vrouw op een trommel te slaan; kinderen sprongen op en neer. Eigenaar Ayman Adly, die acht jaar geleden naar Australië verhuisde, verwoordde de innerlijke strijd: "Mijn hart is bij Egypte, mijn hersenen zijn bij Australië." Hij zag voetbal niet als zomaar sport. "In Egypte maakt voetbal geen onderscheid naar religie of sociale klasse. Tijdens wedstrijden zijn de straten leeg. Egyptenaren vergeten hun stress – ze steunen gewoon hun team. Je kunt zeggen dat we voetbal verslaafde zijn." Deze mondiale competitie betekent veel voor Egypte. Het is pas hun vierde deelname aan een WK-eindronde. Na hun deelname in 1934 duurde het tot 1990 voordat ze terugkeerden, waarna opnieuw jaren voorbijgingen tot 2018. Dit WK werd echter hun beste tot nu toe: met een 3-1 overwinning op Nieuw-Zeeland in Vancouver braken ze hun vloek om nooit te winnen en bereikten ze voor het eerst ooit de knock-outronde.
Mohamed Salah als nationaal symbool
De steun voor Egypte voelt groter dan ooit, aangewakkerd door één man: Mohamed Salah, liefkozend hun "Egyptische Koning" genoemd. Sinds zijn transfer naar Liverpool in 2017 is Egypte volgens de Premier League de tweede grootste aanhanger van de Engelse competitie geworden, met 85 procent van de volwassenen die de wedstrijden volgen. In de presidentsverkiezingen van 2018 ging er een foto viral van mensen die stemposities uitkrassen en in plaats daarvan Salahs naam schrijven – hij staat niet zomaar voor voetbal, maar voor nationale identiteit. Egypte's consul-generaal in Sydney, Reem Zahran, benadrukte het belang ervan: "Ik denk niet dat ik ooit een Egyptenaar ben tegengekomen die niet van voetbal houdt." Zij beschreef het komende duel als zowel "spannend" als "bitterzoet". "Het is een beetje droevig dat het ene team het voetbaltoernooi van het andere team moet beëindigen," aldus Zahran. "Tegelijk is het een heel speciaal moment. Veel mensen in onze gemeenschap beschouwen beide landen met trots als hun thuis. Wat het resultaat op zaterdag ook wordt, de Egyptisch-Australische gemeenschap wint – omdat deze wedstrijd beide zijden van hun identiteit viert."
Onbekend terrein
Ook Hesham El Masry, eigenaar van Cairo Takeaway in Sydneys Newtown, zit met dezelfde keuze. Toen Egypte tegen Iran speelde, zaten ongeveer honderd mensen in zijn kleine restaurant opgesteld rond een TV. El Masry beschreef de situatie als "onbekend terrein". "Ik ben geboren en getogen Australiër," zei hij. "Ik hou van Kunda [Nestory Irankunda] en ik hou van ons team. Ik heb Liverpool ondersteund vanwege Craig Johnston in de jaren tachtig. Maar dit is heel vreemd. Normaal heb je altijd een ingeving, maar dit keer nog niet." Toch zag hij het perspectief wijder. "De wereld is de laatste tijd behoorlijk zwaar geweest," aldus El Masry. "En soms helpen sportevenementen als dit ons om dat te vergeten, te juichen en blij te zijn. Je voelt het. Je voelt het in de lucht."
Gerelateerd
Bron: Via The Guardian (GNews)
Reacties
- Wees de eerste die reageert.