Herelle blikt vooruit op Brest-Nice: 'Eric Roy heeft het stadion gered'
Christophe Herelle, voormalig verdediger van OGC Nice en Stade Brest, volgt vrijdagavond het duel tussen beide clubs aandachtig. De Fransman, die nu voor Turkse eersteklasser Manisa FK speelt, blikt terug op zijn jaren in de Ligue 1 en spreekt met veel genegenheid over beide clubs, vooral Nice, dat zijn jeugddroom vertegenwoordigde.
Van droomclub tot realiteit
Voor Herelle was een transfer naar OGC Nice niet zomaar een stap in zijn loopbaan. Als kind in Nice opgegroeid in een voetballende familie — moeder en vader speelden beide — was het samenspelen in het Gym een levenslange ambitie. 'Jouer à l'OGC Nice était mon rêve quand j'étais petit,' vertelt de verdediger. 'Je suis né et j'ai grandi à Nice, on regardait toujours le foot à la télé. On revenait en vacances, on refaisait de spelers van het Gym tussen vrienden.' Zijn eerste doelpunt voor Nice was dan ook meer dan zomaar een treffer — het was de vervulling van een kinderdroom. Opvallend genoeg scoorde hij uitsluitend voor de Côte d'Azur club in de Ligue 1: drie goals in het seizoen 2019-20.
Dante en Jallet: de school van Nice
Hoewel Herelle slechts twee seizoenen in Nice speelde, werden die jaren bepaald door de invloed van topverdedigers zoals Dante en Christophe Jallet. 'Je bent verplicht van hem te leren,' zegt hij over Dante. 'De mens was even uitzonderlijk als de voetballer. Ik heb veel aan zijn zijde geleerd en ik ben erg vooruitgegaan.' Met Jallet aan zijn rechterkant en Dante aan zijn linkerkant voelde Herelle zich goed omgeven. 'Ze aarzelden niet om ons recht te zetten, voor ons welzijn. Ik sprak niet veel, ik observeerde.' Lessen die hem tot op de dag van vandaag bijblijven.
Het reddende doelpunt van Montpellier
Voor Nice-supporters is het seizoen 2020-21 onvergetelijk door een dramtisch einde. Herelle herinnert zich dat moment helder, ook al was hij zelf geblesseerd. Nice speelde op de slotdag tegen PSG en verloor, maar de redding kwam uit Montpellier. 'We waren verplicht naar onze telefoons te rennen om het einde van Nantes-Montpellier te volgen. Andy Delort maakt 2-1 en ons wordt gered.' Voor de spelers voelde het aan als het winnen van de kampioenschap — een moment van collectieve ontlading dat Herelle duidelijk nog steeds bezighoudt.
Brest: een minder glansulle herinnering
Drie jaar speelde Herelle voor Stade Brest, maar zijn herinneringen aan die periode worden vooral gekenmerkt door trainer Eric Roy. 'Ik denk allereerst aan Eric Roy,' zegt hij over het Bretonse stadion. 'Hij heeft de geschiedenis van de club bepaald. Toen hij in Brest aankwam, gaf hij iedereen vertrouwen. Het lukte hem mij erg belangrijk te voelen in de groep, ondanks dat ik niet speelde.' Roy liet blijvende indruk achter — het was altijd een plezier hem tegen te komen op trainingscomplex Lou Pantail. Over het stadion zelf: 'Francis-Le Blé is klein maar altijd vol, met goeie sfeer.'
De spelers van Brest vandaag
Herelle onderhoudt nog steeds contact met enkele spelers van Stade Brest. Kort voor het gesprek sprak hij nog met Bradley Locko. Hugo Magnetti, Brendan Chardonnet en Kenny Lala — allemaal namen waarmee hij regelmatig in contact staat. 'Het is echt een team van vrienden. Er heerst echt een goeie sfeer in de groep, het is echt een team dat niets loslaat tot de laatste minuut.'
Nice's kansen op herstel
Hoewel Herelle het afgelopen seizoen moeilijk vond voor Nice, ziet hij perspectief. 'Zoals iedereen van Nice heb ik vorig seizoen veel geleden,' erkent hij. 'Ik was op het Allianz voor de wedstrijd tegen Metz, dat was niet makkelijk.' Toch vertrouwt hij op het vakantie van de club. 'Ze doen intelligent aan transfers. Axel Witsel brengt veel ervaring, en Elye Wahi terughalen is ook een heel goed idee. We weten dat hij aan de club gehecht is, dat hij van de stad houdt. Het is goed aansturen, het kost wat tijd bij het starten van een nieuw cyclus, maar ik maak me geen zorgen.'
Gerelateerd
Bron: Via Nice-Matin (GNews)
Reacties
- Wees de eerste die reageert.