Peruaans voetbal dreigt zonder jeugd: geen Sub 20-speler van Odesur-medaille is basisspeler in Liga 1
Geen enkele speler van Perus bronzen medaille-winnende U20-team bij de Odesur-toernooien staat basisopstelling of haalt 90 minuten in de Liga 1. Slechts 6 van de 19 geselecteerden hebben überhaupt speelminuten in de eerste divisie verzameld. Experts wijzen naar falende jeugdvorming en gebrek aan engagement van clubs als hoofdoorzaken van dit dilemma.
De cijfers vertellen een hard verhaal
Uit een analyse van Perus U20-selectie voor het Odesur-toernooien blijkt een zorgwekkend patroon: slechts zes van de negentien geselecteerde spelers hebben enig minuten achter hun naam staan in de Liga 1. De overigen bevinden zich in lagere competities, wachtend tot zij de twintig bereiken. De vraag die blijft hangen: waarom krijgen deze beloftes geen kans op het hoogste niveau? Zaferson, een kundige observator van het Peruaanse voetballandschap, stelt direct: "Ze worden slecht opgeleid. Incompleet. Daarom moeten ze alles leren wat hen ontbreekt door in de eerste divisie te spelen. Er zijn uitzonderingen." Volgens hem is dit een structureel probleem dat Europese scouts niet ontgaat: spelers uit andere Zuid-Amerikaanse landen zijn beter voorbereid en daarom meer aantrekkelijk voor buitenlandse clubs.
Het geval Piero Cari: symptoom van een groter probleem
Piero Cari illustreert de stagnatie perfect. De negentienjarige aanvaller, ooit gekarakteriseerd als een van de meest veelbelovende gezichten in het Peruaanse voetbal van recent jaren, debuteerde vorig maart en speelde in zijn eerste seizoen zestien officiële wedstrijden. Dit jaar echter komt hij niet uit op negentig minuten voor Alianza Lima. Trainer Pablo Guede lijkt hem niet essentieel voor het kampioenschapsteam. Opmerkelijk genoeg is Marco Huamán, vier jaar ouder op vierentwintigjarige leeftijd, de jongste voetballer met realistische speelkansen bij Alianza Lima. Jonge talenten die doorgroeien naar het eerste elftal? Ze zijn schaars. Dit weerspiegelt een bredere trend: grote clubs hebben behoefte aan directe resultaten en inkomsten voor continentale competitie. Jeugdontwikkeling wordt ondergeschikt gemaakt aan korte termijn-ambities.
Clubs houden zelf de sleutels
Voormalig hoofd Technische Eenheid Jeugdontwikkeling Chemo del Solar bekende ooit dat hij clubs moest "uitnodigen" deel te nemen aan jeugdprogramma's omdat regelgeving hen niet dwong. Andere experts als Manuel Barreto en Thiago Kosloski onderstrepen dezelfde waarheid: jeugdvorming is exclusief zaak van de clubs, en zij bepalen wanneer beloftes doorgroeien naar het eerste team. Toch lijkt de aandacht voor jeugdrijen in Perus profvoetbal minimaal. Topclubs als Alianza Lima en Universitario hebben geen jeugdproducten met speeltijd in hun huidige selectie. In plaats daarvan is de koers omgesloten naar importeren van buitenlandse spelers, uitzending van de beperkte-speeltijdregeling, en terugkeer van oudere, voormalig international transferen. Regelgeving, opgesteld door dezelfde clubs, dwingt hen ook hier niet tot beleid rond jeugdontwikkeling. Zonder deze duidelijke verantwoordelijkheid zal zowel het aanbod van talent als de kansen voor Sub 20-spelers alleen afnemen.
Uitzonderingen bewijzen dat het kan
Dat voetbalgroei in Peru mogelijk is, illustreert het voorbeeld van Vélez: de speler werkt al zes jaar in Peru en leverde in 2026 vier doelpunten voor het nationale team. Melgar en Sporting Cristal bewijzen eveneens dat steunen van jeugd loont. Zo lang echter niet alle negentien professionele clubs dezelfde verplichting voelen jeugd te stimuleren, blijft het systeem zwak. Zolang geen enkele partij zich direct verantwoordelijk voelt voor deze gaping, zal het redden van Peruaans voetbal zonder jonge spelers op het veld een traag en moeizaam proces blijven.
Gerelateerd
Bron: Via El Comercio - Perú (GNews)
Reacties
- Wees de eerste die reageert.