Dowmans schorsing ontmaskert groter probleem: waarom reageert voetbal veel strenger op slachtoffers dan op boosdoeners
Arsenals beroep tegen de rode kaart van Max Dowman bij Fleetwood is donderdag afgewezen. De 16-jarige talentvolle middenvelder mist nu drie wedstrijden, waaronder de uitwedstrijd naar Liverpool en het bezoek aan Newcastle. Toch wijst de zaak op een veel breder cultuurprobleem in het Engelse voetbal: het moment dat een speler reageert op een forse overtreding wordt strenger bestraft dan de overtreding zelf.
Beroep afgewezen, straf staat vast
Arsenal diende donderdag een formeel beroep in tegen de rode kaart die Max Dowman vrijdag tegen Fleetwood kreeg, stellende dat het zowel een onterechte als een buitensporige straf betrof. De FA wees het beroep af, waardoor Dowman nu drie duels aan de kant staat. De jonge middenvelder is afwezig bij de komende uitwedstrijd naar Liverpool, de thuiswedstrijd tegen Hull en het bezoek aan Newcastle. Manager Mikel Arteta leek het moeilijke lot al te zien aankomen, gezien zijn reactie toen Dowman het veld verliet.
Neal's gevaarlijke tackle bleef ongestraft
De context rond Dowmans rode kaart is cruciaal. Met nog ongeveer vijf minuten op de klok in Fleetwood vloog Harrison Neal zonder enige waarschuwing in op Dowmans standbeen terwijl de tiener zijn gezicht van het spel afkeerde. Het was geen verdedigende noodzaak, geen doelpoging om te blokkeren – simpelweg een harde, onverwachte aanval. Dowman reageerde instinctief, trok zijn been los en trappe naar Neal. Of die reactie rode kaart waard is, staat ter discussie. Wat níet ter discussie staat: Neals objectief gevaarlijke tackle werd niet eens als overtreding aangemerkt, laat staan bestraft. Dowman krijgt drie wedstrijden schorsing voor een reflex, terwijl de voetballer die hem aanviel zonder consequenties verder speelde.
Systematisch mishandelen onder het mom van 'echte voetbal'
Dit incident staat niet op zichzelf. Dowman wordt al vanaf zijn eerste voetbalstap systematisch gefouilleerd, omdat hij onder de jonge spelers van Engeland boven iedereen uitsteekt – en dat maakt hem een doelwit. Halverwege vorig seizoen lag hij drie maanden uit met een vergelijkbare overtreding die hij opliep in een oefenwedstrijd tegen Manchester United. Elke keer dat hij het veld betreedt, staat hij garant voor het hoogste foutenquotum in het hele elftal. Arsenals supporters weten beter dan wie ook waar dit toe kan leiden. Abou Diaby speelde nooit meer op hetzelfde niveau na een bepaalde tackle. Hetzelfde gold voor Eduardo. Zelfs Aaron Ramsey had jaren nodig om zijn vorm terug te vinden na die verschrikkelijke beenblessure tegen Stoke City. Wat werkelijk frustrerend is, is de cultuur eromheen. Een gemene trap tegen een 16-jarige wordt afgedaan als 'welkom in echt voetbal' en 'dit is de EFL, man!' – terwijl zijn reactie wordt behandeld als een schandaal. Je kunt het niet allebei hebben. Voetbal is óf mild óf het is niet mild.
De afschrikking voor jonge talenten
Het gaat niet alleen om Dowman zelf. Jonge voetballers moeten door lagere competities heen om zich verder te ontwikkelen. Ian Wright bracht dit vorige week al naar voren naar aanleiding van Marli Salmon's avond bij Fleetwood: Premier League 2 is geen echt voetbal. Maar waarom zouden grote clubs hun beste prospectjes daarheen sturen als het risico ervan bestaat dat ze uit het spel worden geschopt? Hopelijk leert Dowman van dit moment en laat hij zich voortaan niet meer provokeren. De echte les is echter voor degenen die het voetbal besturen: straf de overtreding, niet de reactie.
Related
Source: Via Yardbarker (GNews)
Comments
- Be the first to comment.