Engeland toont Tuchel het weg: aanvallend voetbal tegen Spanje als blauwdruk
Engeland verloor van Spanje, maar liet in de eerste helft zien dat het een ander soort voetbal kan spelen dan de wereldkampioenen. Trainer Thomas Tuchel heeft na dit duel duidelijkheid: zijn team moet niet proberen Spanje na te bootsen, maar juist hun tegenpool worden door tempo, intensiteit en fysieke kracht in te zetten.
Het begin was desastreus
Na slechts twee minuten lag Engeland al achter tegen Spanje. Een ongelukkige fout van verdediger Marc Guehi – verloren aan de rand van het eigen strafschopgebied – stelde Lamine Yamal in staat om de Spanjaarden op voorsprong te brengen. Voor dat moment leek het scenario al bepaald: Engeland zou zich schrap zetten tegen een meesterlijke bal-controle-demonstratie van de wereldkampioenen. Maar dat gebeurde niet.
De eerste helft: een ander gezicht
In plaats van te verdwalen in Spaanse passingscombinaties, beet Engeland van zich af. Het team tackelde agressief, herpakte zich snel en begon zelf kansen uit te spelen. In een periode van ongeveer 15 tot 20 minuten speelde Engeland voetbal van exceptionaliteit. Anthony Gordon sloeg Fabián Ruiz in een rechte race en liet de Champions League-winnaar ruim 20 meter achter. Nico O'Reilly spurtte voorbij Rodri naar de achterlijn voor de 2-1, terwijl Harry Kane door middel van pure kracht Aymeric Laporte zur zijde duwde om in te koppen. Elliot Anderson won de bal in zijn eigen zestienmetergebied; tien seconden en tien balcontacten later trof Engeland raak aan de overkant.
Tuchels dilemma opgelost
Voor aanstelling vroeg Tuchel zich hardnekkig af welke identiteit Engeland moest aannemen. Moet het team leren om als Spanje te spelen – balbezit, verstikking van tegenstanders, doelgericht passingsspel? Of moet het zijn sterkte zoeken in de Premier League-kwaliteiten: tempo, snelle omschakelingen, fysieke intensiteit? Na afloop concludeerde hij zelf dat het antwoord duidelijk was. 'Het gaat erom dat we onze sterke punten gebruiken,' zei Tuchel. 'We krijgen veel waarde uit snelheid en verbinding met supporters, dat is wat de Premier League weerspiegelt.' Kane ondersteunde dit standpunt. 'Dit is het niveau waarvan we weten dat we het kunnen bereiken. We speelden tegen de wereldkampioenen en de Europese kampioenen, en we gingen voet aan voet met hen. Op een ander moment hadden we dit zeker gewonnen.'
Het onvermogen om vol te houden
Tuchels team kon die furieuze intensiteit niet volhouden. Tegen het einde van de eerste helft – en zeker in de tweede – fladderde Engeland uit elkaar. Dezelfde slordigheden bij de opbouw die aan het begin tot het eerste doelpunt van Spanje hadden geleid, keerden terug. Het vermogen om via de linies te spelen, dat tactische inzicht en balkunst, waren verdwenen. Spanje won en demonstreerde daarmee dat er nog steeds een klein gat bestaat tussen beide teams.
Een nieuwe identiteit geboren
Desondanks moet dit voetbal de sjabloon worden voor Engeland onder Tuchel. Het gaat niet alleen om fysicaliteit en dynamiek, maar om tegenstanders naar plaatsen te brengen waar zij niet heen willen, blinde steegjes in waar zij niet kunnen ontsnappen. De boodschap van dit duel was helder: Engeland's identiteit zou moeten zijn om iedereen diep oncomfortabel te voelen.
Related
Source: Via The Independent (GNews)
Comments
- Be the first to comment.