Kolkata's Braziliaanse liefde: meer dan alleen toernooien en sterren
Kolkata's verhouding met Braziliaans voetbal reikt veel verder dan de Wereldbekers. De stad koestert decennia van persoonlijke banden met Braziliaanse spelers, trainers en professionals die zich hebben gevestigd in de voetbalgemeenschap.
Pelé opende de deur in 1977
Het begon op 24 september 1977 toen Edson Arantes do Nascimento, beter bekend als Pelé, het Eden Gardens binnenliep met New York Cosmos. Een vriendschappelijke wedstrijd tegen Mohun Bagan trok naar verluidt 80.000 toeschouwers. Voor India, waar Brazilië tot dan toe vooral bestond uit verhalen in kranten en radiouitzendingen, kreeg het Zuid-Amerikaanse land eindelijk een gezicht. De wedstrijd eindigde in 2-2, maar de impact was onmeetbaar groter.
Televisie veranderde alles
Toen live-uitzendingen van voetbal hun intrede deden—eerst voorzichtig in 1982, maar echt doorgebroken in 1986—kon Kolkata Braziliaans voetbal regelmatig volgen. Daken werden vol antennewerk geplaatst om het Bangladesh Television-signaal op te vangen. Spelers als Socrates, Zico en Junior toonden een voetbal dat zo mooi was dat het resultaat bijna ondergeschikt werd. Dit was precies wat Kolkata wenste.
De 'Superboys' en het begin van een uitwisseling
In februari 1984 arriveerde São Paulo's beloftenteam in India voor de door Tata Steel georganiseerde Super Soccer-serie. Ze speelden tegen een Bengal XI op Salt Lake en wonnen 1-0, voor naar schatting meer dan 100.000 toeschouwers. Deze zogenaamde 'Superboys of Brazil' markeerden het begin van een voortdurende Braziliaanse aanwezigheid in Kolkata. Jaren later zou dit uitmondenin een regelmatige stroom van Braziliaanse voetballers die voor lokale clubs speelden.
Barreto en de opkomst van Braziliaanse spelers
Een van de meest geslaagde buitenlanders in de Indiase voetbalgeschiedenis was Barreto, die meer dan 200 doelpunten voor Mohun Bagan maakte in elf jaar. In mei 2012 kwamen meer dan 30.000 toeschouwers zijn afscheidswedstrijd zien op Salt Lake Stadium; Barreto scoorde tegen doelman Subrata Paul. Zijn komst markeerde een keerpunt. Na Brazilië's Wereldbeker-triomf in 2002 verschenen Braziliaanse spelers steeds vaker. East Bengal trok in de vroege jaren 2000 een indrukwekkende groep aan: Douglas Silva, Gilmar da Silva en Cristiano Junior. Douglas, voormalig speler van Santos, arriveerde in 2002 en won in drie seizoenen elf titels met East Bengal, onder meer opeenvolgende National Football League-kampioenschappen en de AFC Cup-triomf van 2003 tegen BEC Tero Sasana.
Trainers en medische staf sloten aan
De uitwisseling strekte zich uit tot trainers en verzorgingspersoneel. Fysiotherapeut Djair Miranda Garcia arriveerde in 2008 bij United SC en werkte daarna voor grote clubs in Kolkata en later voor Gokulam Kerala. Carlos Roberto Pereira leidde East Bengal in 2006 voor hij naar Mohun Bagan vertrok. Marcos Falopa werd in 2013 aangesteld toen East Bengal de AFC Cup-halve finales haalde. Tegen het begin van de jaren 2010 was Brazilië's aanwezigheid in Kolkata voetbal zo vanzelfsprekend geworden dat het nauwelijks nog opmerking verdienerde.
Emotie boven nationaliteit
Kolkata's verbintenis met Brazilië draait niet om de natie zelf, maar om de emotie die hun voetbal aandrijft. De stad wilde hetzelfde voetbal zien dat Pelé vertoonde en ontdekte via fuzzy televisieuitzendingen spelers als Falcão, Socrates en Zico. Wat Kolkata aansprak was herkenbaar: expressief, emotioneel, theatraal en inventief voetbal. Het was vrijwel eenzijdig tot enkele legendes persoonlijk kwamen. Zico kreeg pas van dichtbij een idee van zijn populariteit toen hij in 2004 Japan coachte in een WK-kwalificatiewedstrijd. Toen Dunga, Juninho en Beto later arriveerden voor een vriendschappelijke wedstrijd, kwamen inwoners opnieuw massaal opdagen.
Een duurzame band gebouwd door jaren van aanwezigheid
Voorbij de grote evenementen ontstond een blijvender relatie door decennia waarin Brazilianen naar Kolkata kwamen voor hun carrière. Sommigen speelden één of twee seizoenen, anderen veel langer, en enkelen bleven voorgoed. Ze leerden Bengalese woorden, pasten zich aan het lokale eten aan en kregen bijnamen van supporters. Zelfs na hun vertrek bleef de genegenheid onverminderd. Die liefde bereikt haar hoogtepunt elk Wereldbeker, en mogelijk nog hoger nu grote wedstrijden in de stad plaatsvinden.
Related
Source: Via Hindustan Times (GNews)
Comments
- Be the first to comment.