Leo van Veen, clubicoon van FC Utrecht, op 80-jarige leeftijd overleden
Leo van Veen, clubicoon van FC Utrecht, is op 80-jarige leeftijd overleden. De aanvaller was cruciaal in de fusie die DOS, Elinkwijk en Velox in 1970 tot FC Utrecht maakte, door in 1970 de winnende treffer te scoren tegen GVAV, waarmee DOS zich voor de eredivisie handhaafde. In zijn lange carrière scoorde Van Veen 174 doelpunten in de eredivisie en 169 voor FC Utrecht in 427 duels, waarna hij later als centrale verdediger terugkeerde en met Utrecht derde werd in de eindstand, nog altijd het beste resultaat in de clubhistorie.
Een redder in nood voor FC Utrecht
Leo van Veen zal bij FC Utrecht altijd herinnerd blijven als een clubicoon. Zijn rol was cruciaal in de fusie die DOS, Elinkwijk en Velox in 1970 tot stand brachten. Het gebeurde niet vanzelf: de samenvoeging hing af van het handhaven van DOS in de eredivisie. Op het beslissende moment, de laatste speeldag van seizoen 1969/1970, moest DOS winnen van het Groningse GVAV. Van Veen zorgde ervoor. Hij maakte de winnende treffer in een 0-1 uitoverwinning, waarmee hij feitelijk de vorming van de latere FC Utrecht mogelijk maakte. "Zonder Leo geen FC Utrecht", vatte voormalig trainer Han Berger het belang van Van Veen voor de club samen.
Statistieken van een topschutter
In zijn jaren als speler kwam Van Veen tot 174 doelpunten in de eredivisie, goed voor een plaats in de top 10 aller tijden. Voor FC Utrecht alleen noteerde hij 169 doelpunten in 427 duels. Hij speelde tot 1984 voor de club en maakte slechts één keer een zijstap naar het buitenland: een kortstondig avontuur bij Los Angeles Aztecs in Amerika, waar hij onder trainer Rinus Michels samen speelde met Johan Cruijff en Wim Suurbier. Cruijff kreeg Van Veen daar overtuigd zijn positie te veranderen: als inschuivende centrale verdediger. Deze positiewisseling zou belangrijk blijken voor zijn verdere carrière.
Ajax-intermezzo en terugkeer als verdediger
Op advies van Cruijff trad Van Veen toe tot Ajax, waar hij één seizoen lang als laatste man speelde. In dat seizoen pakte Ajax de landstitel. Na dat Ajax-avontuur keerde Van Veen terug naar Utrecht, nu als centrale verdediger. Onder trainer Berger bereikte de club de derde plaats in de eindstand, nog altijd het beste resultaat in de geschiedenis van FC Utrecht.
Waarom geen Oranje?
Ondanks zijn scorend vermogen en voetballende kwaliteiten speelde Van Veen nooit voor het Nederlands elftal. Berger erkent dat Van Veen dicht bij een selectie zat. "Maar de concurrentie was groot in die periode," stelt de oud-trainer. "Je had niet alleen Johan Cruijff, maar ook Johnny Rep, Kees Kist, Ruud Geels en Dick Nanninga waren sterke tegencandidaten." Oud-ploeggenoot Ton de Kruik meent het verschil te kennen: "Als hij wat sneller was geweest, had hij zeker voor Oranje kunnen spelen."
Techniek boven kracht
Een bijzondere eigenschap van Van Veen was zijn gezondheid. Hij kampte bijna nooit met blessures, iets wat zijn vele speelminuten voor FC Utrecht deels verklaart. Berger licht dit toe: "Hij deed alles op techniek, niet op kracht, en hij was topfit. Het was een liefhebber die nooit een training oversloeg. Zelfs niet als ik hem rust wilde geven." Het enige waaraan Van Veen een hekel had, waren Bergers beroemde duurlopen.
Trainer bij Utrecht en andere clubs
Van Veen maakte zijn trainersdebuut bij FC Utrecht, waar hij van 1993 tot 1995 hoofdtrainer was. Deze periode bracht geen sportieve hoogtepunten voor de club met zich mee. Later werkte hij als trainer ook voor RKC, VVV en Go Ahead Eagles.
Related
Source: Via NOS Voetbal
Comments
- Be the first to comment.