Hoe Reiner Calmund DDR-sterren naar Leverkusen haalde: de geheime operatie van 'Dr. Karnath'
In de chaotische maanden na de val van de Berliner Muur zag Bayer Leverkusen-manager Reiner Calmund zijn kans schoon. Met hulp van een briljante undercover-operatie en de dubieuze inzet van 'Dr. Karnath' als valse teamarts en fotograaf wist hij DDR-toppers als Andreas Thom en Ulf Kirsten naar de Bundesliga te halen – totdat kanselierKohl zich ermee bemoeid.
Calmund ziet kansen in de chaos
Reiner Calmund zat gefascineerd voor de televisie toen de Berliner Muur viel op 9 en 10 november 1989. Tot diep in de nacht volgde de toenmalige 41-jarige manager van Bayer Leverkusen alle berichtgeving over het einde van de DDR. Kort daarna reisde hij zelf naar Berlijn om de veranderingen van dichtbij mee te maken. De band met Oost-Duitsland was persoonlijk – zijn moeder was afkomstig uit Thüringen, waar hij voor de Muurval regelmatig vakantie doorbracht – maar al snel domineerde ook zakelijk inzicht. Calmund erkende later openhartig hoe hij onmiddellijk begon na te denken over 'hoe Bayer van de Muurval kon profiteren'. Voor de man die altijd leefde naar het motto 'De snellen eten de langzamen op' was duidelijk: tijd was het cruciale element.
Wien: het moment waarop alles veranderde
Slechts zes dagen na de Muurval speelde de DDR op 15 november 1989 een cruciaal WM-kwalificatieduel tegen Oostenrijk in Wenen – potentieel de laatste kans voor Oost-Duitse topvoetballers om nog onder de DDR-vlag uit te komen. Calmund wist dat clubs, scouts en agenten zich daar massaal zouden verzamelen. Hij zag zijn moment en stuurde Wolfgang Karnath erop af, een amper bekende man die officieel assistent-trainer van Leverkusens A-junioren en chemielaborant bij moederbedrijf Bayer was. Maar Calmund waardeerde Karnath vooral om wat hij was: een 'slim, sluw kerneltje', zoals hij het zelf uitdrukte – iemand die nooit verlegen zat om creatieve oplossingen. Karnath arriveerde in Wenen met een accreditatie als fotograaf en een vals paspoort als teamarts. Doordat hij zowel met Saksisch als Oostenrijks accent kon spreken, hielden beide delegaties hem voor een lid van de ander en stelden geen vragen. Met een theatraal gemak nestelde hij zich op de DDR-bank naast bondscoach Eduard 'Ede' Geyer en schoof telkens dichter naar de spelers toe wanneer iemand opsprong.
Andreas Thom: het eerste grote trofee
De DDR verloor dat duel roemloos met 0:3 van Oostenrijk – drie doelpunten van Toni Polster – en miste zo het WK in Italië. Voor Karnath begon daarna fase twee: hij volgde de teambus naar het hotelcomplex in Lindabrunn en regelde de volgende dag een ontmoeting met Andreas Thom, de speler nummer 1 op Calmunds verlanglijstje en ster van Dynamo Berlijn. Thom zat ook in dezelfde teampiloot terug naar Berlijn als Karnath. Calmund reisde persoonlijk naar Thoms plattenbauwoning en bereikte mondelinge overeenstemming met de aanvaller. Via zijn secretaresse stuurde hij vervolgens een officieel verzoek naar de DDR-voetbalbond – met behulp van een stoffig telex-apparaat uit de kelder, omdat faxmachines in het Oosten nog niet standaard waren. Binnen enkele weken was de deal voor 2,5 miljoen D-Mark rond.
Sammer en Kirsten: ambities en tegenstand
Calmund richtte zijn pijlen vervolgens op twee speelers van Dynamo Dresden: middenvelder Matthias Sammer en spits Ulf Kirsten, beiden jeugdige toptalenten. Hij arrangeerde een ontmoeting in een luxehotel aan de Chiemsee en kreeg van beide mannen positieve signalen. Een spectaculaire dubbelslag leek in het verschiet. Maar het plan stuitte op onverwachse tegenstand: kanselier Helmut Kohl, zelf een sleutelfiguur in de vredesrevolutie, belde de top van Bayer en drong er bij hen op aan Calmund tot rede te brengen. Het zou niet goed uitkomen als één club met banden naar de Duitse topindustrie de hele Oost-Duitse voetbal leegkoopt. Sammer ontsnapte zo aan Leverkusen en tekende bij VfB Stuttgart, waar hij onder trainer Christoph Daum een sleutelrol speelde in de Duitse kampioenstitel van 1992.
Kirsten: Calmunds 'Jahrhunderttransfer'
Bij Ulf Kirsten negeerde Calmund Kohls waarschuwing echter en schakelde door. Terwijl Kirsten dicht bij Borussia Dortmund leek, wist Calmund hem alsnog in te piepen voor 3,5 miljoen Mark. Het bebleken een geniepige zet. Kirsten werd met 182 doelpunten in 350 Bundesliga-wedstrijden topscorer van de jaren negentig en Leverkusen-legende. 'Kirsten was elke moeite waard', zei Calmund nadien: 'Ondanks spelers als Ballack, Völler, Schuster, Zé Roberto en Lucio – hij was mijn Jahrhunderttransfer.' Het bewees dat Calmunds riskante operatie in de chaos van de Duitse hereniging uiteindelijk toch grotendeels opging.
Related
Source: Via SPORT1 (GNews)
Comments
- Be the first to comment.