Pochettino stond op barricade: Arsenal-avontuur zou einde betekend hebben
Mauricio Pochettino was in 2019 ernstig in gesprek met Arsenal over een trainerspost, slechts weken na zijn ontslag bij Tottenham. Een directe overstap naar de noordelijke rival zou zijn reputatie bij Spurs voorgoed hebben beschadigd.
Bijna onmogelijke overstap naar Arsenal
In zijn nieuw boek 'Arsenal: The Inside Story of Arsenal's Rebirth Under Mikel Arteta' onthult Sam Dean dat Pochettino serieus werd benaderd door Arsenal nadat hij in november 2019 bij Tottenham Hotspur uit de deur was gezet. De Argentijnse coach zou als 'sterke kandidaat' hebben gestaan voor de positie die Unai Emery had vrijgelaten en toonde zich bereid tot onderhandelingen—ondanks dat hij vijf jaar lang voor de verhitte rivaal uit Noord-Londen had gewerkt. De twee Noord-Londense clubs zijn elkaar bitter gezind, iets dat Pochettino goed begreep na zijn jaren bij Spurs. Hij had een jeugdig Tottenham naar drie opeenvolgende top-drie eindstanden in de Premier League geleid en voerde hen zelfs naar de Champions League-finale van 2019. De ontslag kwam hard aan: na slechts één transfer in twee jaar werd hij in de internationale pauze ontslagen, al met een korte boodschap op het tactiekbord: 'Big thanks to you all! We can't to say goodbye... you will always be in our hearts.'
De zwaarste prijs: verlies van Spurs-credits
Een directe stap van Tottenham naar Arsenal zou catastrofaal voor Pochettinos reputatie zijn geweest. Hoewel Arsenal op papier een stap omhoog leek, was Spurs op dat moment duidelijk in opgang: in Pochettinos laatste drie seizoenen finishten zij boven hun aartsvijanden. Slechts twee managers hebben ooit beide clubs onder hun hoede genomen. Terry Neill, die decennialang voor Arsenal speelde, werd nooit volledig geaccepteerd als Spurs-trainer en vertrok in 1976 naar Highbury. George Graham, Arsenals succesvolste manager van de voorbije halve eeuw (1986-95), moest jaren wachten voordat hij naar Spurs switch en werd uitgejoeld bij zijn debuut—hoewel de League Cup-titel van 1999 de wonden verzachtte. Toch staat zijn naam ook bij Arsenal niet in gouden letters. Pochettino zou alle goodwill die hij bij Spurs nog geniet hebben verspeeld. Toen hij in 2023 naar Chelsea ging, ontstond al ongenoegen, maar zijn slechts eenjarig verblijf zonder prijzen hielp hem deels zijn reputatie te herstellen.
De USMNT-keuze: financiële realiteit
Uiteindelijk kwam Pochettino niet aan bij Arsenal. In plaats daarvan tekende hij bij de nationale ploeg van de Verenigde Staten—een keuze die vooral door geld werd gedreven. Ondanks zijn zelfgenoegsaam imago als 'voetbalromanticus' speelde financieel rendement de doorslaggevende rol. De U.S. Soccer Federation, na commerciële activiteiten in eigen beheer te hebben genomen, kon een salarispakket op tafel leggen dat concurreerde met topclubs. Toen de USSF in 2024 naar een nieuwe trainer zocht, stroomde het allereerst niet bepaald vol met kandidaten in. Pas toen het potentiële salaris duidelijk werd, toonden veel trainers interesse—Pochettino stond op een lijstje met namen als Zinédine Zidane, Thierry Henry en Xavi Hernández. De relatie met Matt Crocker, de sportief directeur van de USSF en voormalig collega uit hun Southampton-jaren, werkte mee. Na drainerende periodes bij PSG en Chelsea was Pochettino open voor een avontuur als bondscoach van een co-gastheer voor het Wereldkampioenschap 2026.
Related
Source: Via Sports Illustrated (GNews)
Comments
- Be the first to comment.