Tottenham in vrije val: recordinvesteringen resulteren in ondermaatse start onder De Zerbi
Tottenham staat na vijf speelrondes laatste in de Premier League, ondanks de grootste uitgavencampagne uit de clubgeschiedenis. Roberto De Zerbi's team heeft nog geen thuisdoelpunt gemaakt en worstelt met tactische onduidelijkheid, vooral in aanval en middenveld, wat vragen oproept over de kwaliteit en samenhang van de miljoenendure aankopen.
Miljoenenchaos in plaats van verbetering
Tottenham Hotspur staat na vier jaar teleurstelling aan het begin van een nieuw project dat alles zou veranderen. Na twee opeenvolgende seizoenen op de 17de plaats investeerde de club een recordbedrag in versterkingen. Het resultaat? Plek 20 in de tabel, zonder enig thuisdoelpunt in de competitie tot dusver. Roberto De Zerbi, sinds eind maart aan het roer, heeft na vijf wedstrijden de zaken niet onder controle weten te krijgen. De debâcle begon met een 3-0 verlies bij Brentford, waarbij de voorste linie vooral uit onervaren spelers bestond die niet eens voor Spurs mogen uitkomen in de komende maanden.
Verdediging: te duur voor de kwaliteit
Jan Paul van Hecke kwam voor groot geld over van Brighton, terwijl verdediger Luka Vuskovic in omgekeerde richting vertrok. Opvallend: Vuskovic maakt tot nu toe een veel sterker indruk dan Van Hecke, wiens optreden tegen Aston Villa afgelopen weekend zorgwekkend was. Dit patroon – Brighton krijgt de beter, Tottenham betaalt over de kop – herhaalt zich in dit transferseizoen. De Noord-Londense club betaalde naar verluidt voor vier van hun grootste aankopen elk zo'n 20 miljoen pond boven de marktwaarde.
Middenveld zonder duidelijke richting
De uitgaven aan Mateus Fernandes (85 miljoen pond) en Sandro Tonali (100 miljoen pond) roepen vragen op. Beide kunnen als nummer 8 uit de voeten, maar hoe ze samen functioneren blijft onduidelijk. Fernandes startte in twee van vijf competitieduels op de bank en werd in een ander duel al bij rust gewisseld. De tactische opzet rond dit duo ontbreekt. Daarnaast experimenteert De Zerbi nog altijd met verschillende formaties. Meestal wordt middenvelder Rodrigo Bentancur toegevoegd voor defensieve stabiliteit, wat suggereert dat Tottenham naar een 4-2-3-1 buigt. Dat brengt een ander probleem: de club heeft een overvloed aan spelers voor de nummer 10-positie, hoewel veel van hen geblesseerd zijn of niet fit zijn. Eventueel kunnen Dejan Kulusevski en Xavi Simons het plaatje nog veranderen als zij beschikbaar raken.
Aanval: verwachting en werkelijkheid lopen sterk uiteen
Het grootste ongenoegen speelt zich voorin af. Tottenham's twee treffers tegen topclubs kwamen van Conor Gallagher en Van Hecke tegen Aston Villa – doelpunten van marginaal belang gezien de verspilde mogelijkheden ervoor. De tactiek lijkt erop gericht snel en dominant uit de startblokken te komen en erop te hopen dat dit resulteert in goals. Tot dusver zonder succes. Omar Marmoush illustreert De Zerbi's verwarring: hij heeft als spits in twee wedstrijden gespeeld en als linkerbuiten in twee anderen. Richarlison staat aan de zijlijn, zonder transfer. De enige pure spits is Dominic Solanke, maar die is vaak geblesseerd. De meest opvallende blunder is Savio. De Braziliaan dropte twee letters van zijn vorige naam (Savinho bij Manchester City) en liet daarmee symbolisch zijn doelpuntenaantal daar achter: nul competitietreffers in twee jaar. Spurs betaalden een initieel bedrag van 75 miljoen pond, plus minstens 5 miljoen in bonussen, voor een vleugelspeler met een minuscule doelpuntenregistratie.
Leiderschap en verantwoording: contradictie in strategie
De Zerbi betoogde dat leiderschap nodig is, maar sloot Andy Robertson – veruit de meest voor de hand liggende aanvoerder – uit van zijn nieuwe leiderschapsgroep. Tegelijkertijd stelt de coach dat 'mentaliteit niet te koop is', wat de vraag oproept waarom Tottenham dan zoveel geld heeft uitgegeven. De Italiaan prezenteert zijn uitspraken als eerlijkheid, maar anderen interpreteren dit als ontwijking van eigen verantwoordelijkheid en het afschuiven ervan op spelers. Zijn carrièrehistorie werkt ook niet in zijn voordeel: hij is nooit langer dan drie jaar bij één club gebleven en bereikte maar eenmaal de twee-jaargrens. Dat een manager met dit cv zoveel macht krijgt om een hele club om te bouwen, maakt het huidige debacle des te opvallender.
Een mislukking voor standaarden van deze club
Voor een club die zoveel geld uitgeeft, gelden hoge maatstaven. Alles wat korter is dan Europese kwalificatie wordt gezien als een tekortkoming. Na slechts vijf duels lijkt Tottenham eerder gericht op een nieuw relegatie-gevecht dan op het bereiken van internationale voetbal. De vraag is niet meer of De Zerbi's aanstellingen zin hebben – het is of hij het geldverspilling kan veranderen in sportief succes. Voorlopig lijkt dat onwaarschijnlijk.
Related
Source: Via The Independent (GNews)
Comments
- Be the first to comment.