Tottenham mist opnieuw groot verschil ondanks sterke prestatie tegen Manchester United
Tottenham speelde zaterdag een gedreven wedstrijd uit bij Manchester United en zorgde in blessuretijd zelfs voor de gelijkmaker. Toch blijft De Zerbi's team kampen met dezelfde problematiek: veel balbezitten en kansen creëren, maar onvoldoende doelgerichtheid. Met slechts 1,56 expected goals was het niet de meest indrukwekkende performance offensief, en structureel lijkt trainer Roberto De Zerbi weigert of niet in staat is aanpassingen door te voeren.
Veel balbezit, weinig rendement
De uitwedstrijd tegen Manchester United toonde Tottenham op zijn best dit seizoen in de Premier League. De Noord-Londenaars hadden talrijke mogelijkheden en wisten in de slotminuten zelfs gelijk te maken. Toch waren de statistische waarden allerminst indrukwekkend: met 1,56 expected goals behoorde zaterdag niet eens tot de sterkste aanvalsperformances van het seizoen. Manchester United had bovendien meer schoten op doel. De cijfers vertellen een harder verhaal dan het wedstrijdverloop suggereert. Tottenham bezit dit seizoen de op drie na laagste expected goals in de Premier League. Nog opmerkelijker: geen ander team creëert zo weinig kwaliteit per schot. Daarentegen behoren Spurs tot de drie clubs met het meeste balbezitten – alleen Manchester City registreert meer reeksen van minstens tien aaneengesloten passes. De top vier spelers in geslaagde dribbels per 90 minuten dragen allemaal het witte shirt van Tottenham. De analyse is snel gemaakt: Tottenham domineert in balbezit en technische elementen, maar vertaalt dat niet in doelgericht voetbal. Het balletje gaat rond, maar niemand weet ermee wat aan te vangen.
De Zerbi houdt vast aan zijn systeem
Bijzonder is dat Roberto De Zerbi drie weken internationale pauze had om zijn team te evalueren en aanpassingen door te voeren. Hij voerde wisselingen door – Conor Gallagher stond ditmaal op de tien, Savio opereerde op de linksvleugel – maar fundamenteel bleef De Zerbi trouw aan zijn basisidee. Tactisch en structureel is er niets wezenlijks veranderd. De reeks begint pijnlijk vertrouwd te worden. Brighton's tegenstanders voerden in De Zerbi's tweede seizoen dezelfde tactiek uit: niet oppernaardig druk zetten, het middenveld verstopppen en Tottenham's aanval willoos balcirculatie laten uitvoeren. Hetzelfde gebeurde later bij Olympique Marseille. Nu herhaalt het patroon zich in Noord-Londen. Dat Tottenham in de degradatiezone staat, is geen toeval. Despite al dat talent is het spel voorspelbaar geworden. De trainer weigert of durft niet af te wijken van zijn plan. Er zijn talloze kleine aanpassingen denkbaar – Antonin Kinsky langer uittrappen zodat Tottenham hoger op het veld in balbezitten begint, meer spelers in de aanval betrekken ten koste van defensieve soliditeit – maar daarom gaat het niet. Het kernprobleem is een manager die geen enkele daarvan uitprobeert.
Related
Source: Via Yardbarker (GNews)
Comments
- Be the first to comment.