Van reus tot schim: Brazilië's inzinking na vroegtijdige uitschakeling
Brazilië is vroeg uitgeschakeld na een teleurstellende prestatie, wat deel uitmaakt van een alarmerend patroon van verliesbuizen tegen Europese tegenstanders in knock-outfases sinds 2006. Het team toonde tegen Noorwegen slechts 34 procent balbezit en miste cruciale scoringskansen, wat de structurele problemen blootlegt: gebrek aan een spits van wereldklasse, onvoldoende vervang voor sleutelpunten als Casemiro, en mentale fragmentation. Onder leiding van Carlo Ancelotti zal Brazilië zich moeten herpakken voor de Copa América van 2028, maar vooralsnog is duidelijk geworden dat de voormalige powerhouse van het voetbal ernstig aan het aftakelen is.
Het patroon van teleurstelling sinds 2006
Voor Brazilië begon de ondergang vier jaar na hun triomf in 2002. Waar Robinho voorafgaand aan de kwartfinale van 2006 nog vol vertrouwen sprak, zou een 0-1 nederlaag tegen Frankrijk in Frankfurt het begin van een verontrustende trend inluiden. Sindsdien hebben de vijfvoudig wereldkampioenen zeven keer verloren van Europese tegenstanders in knock-outduels op het mondiale podium. Tot vorig zondag had Brazilië niet meer zo vroeg uitgeschakeld gestaan sinds 1990. De reeks van verloren duels tegen Europa is navenant: 2006 tegen Frankrijk, 2010 tegen Nederland (waar Arjen Robben centraal stond), de verschrikkelijke 7-1 semifinale tegen Duitsland in 2014, 2018 tegen België met Kevin de Bruyne als uitblinker, en meer recent nog het strafschopendrama tegen Kroatië in Qatar. Telkens kregen sterke tegenstanders het Braziliaanse systeem klein.
Passiviteit en gebrek aan efficiëntie
Tegen Noorwegen toonde Brazilië slechts 34 procent balbezit—het laagste percentage sinds dergelijke statistieken in 1966 begonnen in te worden gemeten. Volgens oud-wereldkampioen Tostao uit 1970 was dit een "melancholieke mislukking" en getuigde het van onacceptabele passiviteit. Het feit dat Brazilië als tegenaanvalsploeg opereerde in de lijn van Carlo Ancelotti's Real Madrid zou begrijpelijk zijn geweest, ware het niet dat ze hun scoringskansen misten. Dit brengt een groter probleem aan het licht: de opeenvolgende jaren hebben aangetoond dat Brazilië geen centrumspits van wereldniveau bezit. Igor Thiago, die al na de eerste helft tegen Marokko werd gewisseld, herinnert aan de kritiek van toenmalig bondscoach Tele Santana op Serginho uit de Wereldbeker van 1982. Het huidige aanvallende vermogen voldoet niet.
Structurele problemen voorbij individuele talenten
De crisis bij Brazilië reikt verder dan slecht spelen. Het team kende incidenten van mentale fragmentation: het aanwijzen van Neymar Jr. als slotschutter tegen Kroatië terwijl de knockout al plaats had gevonden voordat hij aan de beurt kwam; het tonen van Neymar's shirt voor de halve finale van 2014, wat emotionele overwrompeling weerspiegelde voordat Duitsland hen uiteen scheurde met zeven doelpunten. Bovendien toont de selectie een alarmerend gebrek aan opvolgers voor sleutelpunten. Terwijl talenten als Endrick voor de toekomst hoop bieden, raakt Brazilië de vollbacks van weleer kwijt en mist het vervang voor Casemiro's stuurmansrol. Bondscoach Ancelotti erkende dat jonge talenten nodig zijn, maar de vraag hoe snel die kunnen rijpen, blijft openliggen.
Uitkijken naar 2028
Met een vroege uitschakeling zullen de Brazilianen zich richten op herstel. Hun positie als vijfde geplaatste team uit Zuid-Amerika onderstreept hoe ver ze zijn gezakt. Pas bij de Copa América van 2028 zal duidelijk worden of Ancelotti en zijn staf het tij hebben kunnen keren—of dat Brazilië als voormalige reus verder zal vervagen tot een schim van wat eens was.
Related
Source: Via Hindustan Times (GNews)
Comments
- Be the first to comment.