Vijf voetballers die hun doorbraak naar Europa danken aan enkele sterke World Cup-optredens
Voor het tijdperk van wereldwijd scouting en 24/7-mediadecking was het WK voor veel spelers buiten Europa het enige platform om indruk te maken. Vijf carrières die definitief veranderden na enkele opvallende toernooiduels.
Het WK als launchpad
In de moderne voetbalwereld richten Europese clubs zich steeds vaker op jongere talenten, ver voordat internationale toernooien plaatsvinden. Decennia geleden speelde het Wereldkampioenschap echter een heel andere rol: voor talenten uit Zuid-Amerika, Afrika en Azië was het vaak het enige moment waarop ze onder de aandacht kwamen van grote clubs. Een doelpunt op het juiste moment, enkele briljante optredens of een sterke groepsfase konden volstaan om een Europese club in actie te laten komen. De carrières van vijf spelers illustreren hoe toeval, trainersinstinct en uitzonderlijke prestaties destijds aanzwengelden wat nu ondenkbaar lijkt: contracten op basis van enkele wedstrijden op het wereldtoneel.
Park Ji-Sung: vanaf Kyoto naar Manchester United
Park Ji-Sung maakte zich tijdens het WK van 2002 in Zuid-Korea onvergetelijk door het doelpunt te scoren dat Portugal uitschakelde en zijn land naar de halve finales voerde. Bondscoach Guus Hiddink, die kort daarna als trainer bij PSV Eindhoven begon, was onder de indruk. In het najaar van 2002 haalde Hiddink de middenvelder weg bij Japanse club Kyoto Purple Sanga. Het risico pakte uit: Park sloeg aan in Nederland en stapte in 2005 over naar Manchester United, waar hij meer dan tweehonderd duels zou spelen.
Cafu: van invaller tot Europees topclub
Cafu begon het WK van 1994 in de Verenigde Staten op de bank als vervanger van Jorginho. In de finale tegen Italië viel hij na slechts 22 minuten in toen zijn ploeggenoot geblesseerd raakte, en hij speelde de rest van de wedstrijd waarin Brazilië na strafschoppen won. Met een wereldtitel op zak tekende de rechtsback in begin 1995 bij Real Zaragoza, waar hij de Beker van de Europacups zou winnen—hoewel niet in de finale zelf. Zijn Spaanse avontuur was kort, maar het vormde het startpunt van een Europese loopbaan die hem via Roma naar AC Milan zou brengen.
Rabah Madjer: van onverwachte held tot Porto-legende
Op het WK van 1982 schreef Rabah Madjer voetbalgeschiedenis. De Algerijnse spits scoorde het doelpunt waarmee zijn land West-Duitsland versloeg—een overwinnning die in het geheugen bleef gegrift ondanks de umstrikte uitschakeling van Algerije. Deze prestatie bracht Madjer onder de aandacht van Franse clubs. In 1983 ondertekende hij bij Racing Club de Paris. Na een station bij Tours bloeide hij echt op bij Porto vanaf 1985, waar hij zich in 1987 met een schitterende hakke in de Europacup-finale tegen Bayern Munich als legendarisch voetballer zou vestigen.
Gilberto Silva: van wereldkampioen tot Arsenal-smaakmaker
Gilberto Silva was een onverwachte basisspeler voor Brazilië op het WK van 2002, genoodzaakt door een blessure van Emerson. De middenvelder speelde alle zeven duels van de toernooien en hielp zijn land aan de wereldtitel. Zijn dominante prestaties in het centrum van het veld overtuigden Arsenal-trainer Arsène Wenger, die hem in augustus 2002 voor ongeveer 2,1 miljoen pond haalde. Silva werd snel een cruciaal onderdeel van Arsenals motor en maakte deel uit van de legendarische Invincibles, die in het seizoen 2003-04 de gehele Premier League zonder verlies doorliepen.
Badou Zaki: Afrikaanse doorbraak vanuit het doel
Badou Zaki was in 1986 aanvoerder en doelman van Marokko op een WK dat Afrika definitief op de kaart zette—Marokko bereikte voor het eerst de knockout-fase. Zijn reddingen tegen Engeland en Portugal bezorgden Zaki de prijs van Afrikaans Voetballer van het Jaar. Na het toernooi ondertekende hij bij Real Mallorca, waar hij zes seizoenen zou spelen en in 1991 zelfs de Copa del Rey-finale haalde.
Related
Source: Via Sports Mole (GNews)
Comments
- Be the first to comment.