Alvini: van schoenverkoper tot Serie A-trainer die Frosinone verrast
Massimiliano Alvini heeft een uitzonderlijk lange en geduldige weg naar de top afgelegd. Na 26 seizoenen als trainer, bijna 500 duels op professioneel niveau en jaren als schoenhandelaar in Toscane, leidt hij Frosinone nu succesvol in de Serie A. Met indrukwekkende overwinningen zoals 5-1 tegen Lecce bewijst hij dat zijn tactische filosofie en doorzettingsvermogen zijn vruchten afwerpen.
Van dilettantenvelden tot overwinningen in de Serie A
De weg van Massimiliano Alvini naar het topvoetbal verliep anders dan gebruikelijk. In plaats van vroege roem als jeugdtrainer of speelgerelateerd talent, bouwde hij zijn carrière stap voor stap op in de amateurvoetbal. "Ik ben trots op mijn pad. Dit is mijn 26de seizoen als trainer. Ik heb bijna 500 wedstrijdbanken in het professionele voetbal en evenveel in het amateurvoetbal," vertelde hij aan het begin van dit seizoen. Zijn doorbraak naar de Serie A kwam vorig jaar toen Frosinone promoveerde via de tweede divisie. Nu zorgt zijn ploeg regelmatig voor verrassingen in de topklasse, met onder meer een indrukwekkende 5-1-overwinning op Lecce. Toch blijft Alvini nuchter. "Met 17 punten kom je nergens. We moeten veel werken. We kijken voruit, wedstrijd na wedstrijd. Geen enkele trainer in Italië had dit traject verwacht, maar ik vertrouw op mijn spelers."
De bescheiden beginnen: schoenverkoper en trainer onder één faar
Alvini's eerste stappen als trainer maakte hij bij Signa, op velden waar hij zelf lange tijd had gespeeld. Zijn speelerscarrière beschrijft hij zelf zonder illusies: "Ik was middelmatig. Ik had meer wilskracht dan voetbaltalent. Ik was slecht, maar men herkende nieuwsgierigheid, wat intelligentie en veel liefde voor het spel." De omstandigheden als jonge trainer waren primitief. "We trainden om 20.30 uur op een veld van 40 bij 30 meter, verlicht door één faar die half werkte. Soms gebruikten we de koplampen van geparkeerde auto's. Nu is alles anders, maar ik ben hetzelfde gebleven." Het salaris was even bescheiden: 700.000 lire per maand. Om in zijn levensonderhoud te voorzien werkte Alvini als vertegenwoordiger voor een schoenenhandel, waarmee hij door Toscane reed. Hij maakte handig gebruik van die reizen om de beste trainers te observeren—Maurizio Sarri bij Empoli, Antonio Conte in Arezzo, Giampaolo in Siena. Boven allen bewonderde hij Corrado Orrico, wiens trainingsmethodiek met een kleine kooi hij later zelf zou adopteren.
Het drieluik in het amateurvoetbal en lering uit tegenslag
Alvini's eerste grote succes kwam pas op latere leeftijd. Met Tuttocuoio—een club uit Ponte a Egola—won hij in 2010 het kampioenschap van Eccellenza, de Coppa Toscana en de nationale voetbalbeker. "Een drieluik, net als Mourinho. Datzelfde jaar. Tavecchio kwam ons feliciteren." Hij bereikte het professionele voetbal pas op 45-jarige leeftijd, na jaren in verschillende niveaus. Zijn eerste Serie A-ervaring bij Cremonese eindigde in ontslag, een ervaring die hem veel leerde. "Het was prachtig, maar achteraf denk ik dat ik niet genoeg moed had om mijn ideeën door te zetten. Men sprak van pech, maar dat bestaat niet."
Tactische eigenzinnigheid en weigering van trends
Bij Frosinone herwon Alvini dat moed om zijn voetbalvisie volledig uit te dragen. De promotie naar Serie A bereikte hij met een dominant 5-0-overwinning op Mantova, een moment dat diep in hem nagalmde. "Het hoogtepunt van een loopbaan. Die vlam warmt me nog op, hij dooft niet. De spelers lieten me nieuwe dingen proberen, voetballen zoals ik wil." Alvini weigert zich aan voetbalmodes aan te passen. Hoewel hij trainers als Luis Enrique en Jürgen Klopp bestudeert, benadrukt hij dat hij zelf al jaren bepaalde tactische ideeën toepaste. "Rechtstreeks naar hoekschop vanaf aftrap? Dat doe ik al vijftien jaar in lagere klassen, bijvoorbeeld bij Tuttocuoio. We dwongen tegenstanders zo af lager in te zakken." Zijn filosofie is simpel: imposeer je eigen spel, ongeacht de tegenstander. "Wil hebben, hard trainen, en je voetbal proberen op te leggen. Niet altijd slaagt het, of het nu Juventus is of een kleinere ploeg. Op het eind win je door één moment, één extra sprintje, door niets."
Familie, ambities en de droom van het Italiaans elftal
Buiten het voetbal voelt Alvini zich diep verbonden met Fucecchio, waar zijn familie woont. Zijn vrouw is belastingadviseur en kan hem niet altijd volgen in zijn transfers. Hij probeert de verloren tijd met zijn kinderen in te halen door autobiografieën te lezen en films te kijken. "Die van Marchionne inspireerde me, een echt leiderschapsboek. Mijn lievelingsfilm is 'The Damned United', die kijk ik regelmatig alleen." Een jammer is dat hij Engels niet eerder leerde; nu bestudeert hij de taal alsnog. Maar zijn grootste droom reikt hoger: "Na Baldini als interimverantwoordelijke van de nazionale durft ik te dromen dat ik die bank misschien ooit ook bereik. Je moet groot durven dromen."
Related
Source: Via la Repubblica (GNews)
Comments
- Be the first to comment.