Hitzlsperger: Toxische masculiniteit en maatschappij houden voetballers tegen uit te komen als homo
Thomas Hitzlsperger, die in 2014 als homo uit de kast kwam, stelt dat het gebrek aan openlijk homoseksuele mannelijke voetballers niet alleen een probleem in de sport is, maar vooral voortkomt uit toxische masculiniteit en maatschappelijke weerstand. Volgens de voormalig middenvelder van Aston Villa en Stuttgart erkent voetbal wel vooruitgang in de strijd tegen homofobie, maar blijft het diepere werk buiten het veld doorslaggevend.
Maatschappij als grootste uitdaging
Hitzlsperger waarschuwt dat homofobie in de voetbalwereld niet los staat van bredere maatschappelijke problemen. Volgens hem zal het aantal voetballers dat zich openlijk als homo uitspreekt niet significant stijgen zolang discriminatie in de samenleving voortduurt. De oud-international erkent dat veel spelers juist na hun carrière nog steeds niet durven uit te komen, bang voor de publieke reactie. Dit duidt erop dat de weerstand niet alleen van clubgenoten en fans afkomstig is, maar dieper in de samenleving verankerd zit.
Verborgen vooruitgang onderbelicht
Hoewel Hitzlsperger de media kritiseert voor hun focus op tegenstanders van inclusie, benadrukt hij dat voetbal echt terrein heeft gewonnen. Tijdens een week halverwege het Premier League-seizoen 2024-25 droegen 19 van de 20 captains regenboogarmbanden. Dit massale steun wordt volgens hem onderbelicht omdat journalisten zich liever richten op de kleine groep die weigert mee te doen. Hij pleit ervoor meer aandacht te geven aan dit soort positieve ontwikkelingen en minder aan de uitzonderingen die kritiek levereren op diversiteitsinitiatieven.
Geld en erosie van inclusiviteit
Hitzlsperger wijst op een praktische realiteit: voetbal draait om geld, en dat beperkt de duurzaamheid van inclusiviteitsprogramma's. Veel initiatieven die in voorgaande jaren waren opgebouwd, zijn inmiddels afgebouwd, omdat maatschappij- en bedrijfsleiders diversiteit minder populair gaan vinden. Tegelijkertijd erkent hij dat veel mensen in voetbal nog steeds passioneel werkzaam zijn aan een inclusiever omgeving. Het paradoxale is dat deze inspanningen zelden in het nieuws komen, terwijl het voetbal als platform enorm veel potentieel heeft om mensen uit alle achtergronden te bereiken en te verzekeren dat ze welkom zijn.
Toxische masculiniteit als kernprobleem
Hitzlsperger noemt toxische masculiniteit de wortel van het gebrek aan openlijk homo voetballers, maar erkent dat dit dieper ligt. Zelfs wanneer spelers hun carrière beëindigen, stappen sommigen niet naar buiten uit angst voor maatschappelijke afkeuring. Dit illustreert dat de druk niet alleen van het voetbalsysteem zelf afkomstig is, maar van een bredere cultuur waarin bepaalde vormen van mannelijkheid nog altijd dominant zijn en alternatieven als bedreigend worden ervaren.
Related
Source: Via FourFourTwo (GNews)
Comments
- Be the first to comment.