Hoe werkt het VAR in Peruaans voetbal en waarom blijven controverses bestaan?
De gelijkspelen van Universitario tegen Melgar en het geannuleerde doelpunt van Alianza Lima hebben opnieuw vragen opgeroepen over het videoarbitrageysteem in de Peruviaanse Liga 1. Hoewel het VAR sinds 2023 wordt gebruikt, blijken cameraposities en beeldkwaliteit vaak onvoldoende om beslissingen onomstotelijk vast te stellen.
VAR in Lima: technologie met grenzen
De twee doelpuntscènes die de discussie hebben aangewakkerd vertonen een gelijk patroon: betwiste momenten waar videobeelden een definitief antwoord hadden moeten geven, maar dat niet deden. In het Monumental ontstond twijfel over een mogelijke overtreding van Edison Flores op Matías Lazo voorafgaand aan het doelpunt van Universitario. In Cusco werd het treffer van Kevin Quevedo voor Alianza Lima geannuleerd wegens mogelijk buitenspel. Beide zaken voedden het vermoeden dat kampioenschapskwesties zich niet alleen op het veld, maar ook via videobeelden beslissen.
Het VAR-systeem in de Liga 1
Mediapro runt zowel de technische productie als het videoarbitragesysteem van de Peruviaanse topcompetitie. De arbiter en het VAR-team werken in een gesloten eenheid, apart van de televisiemobiele eenheid. Bij gewone competitiewedstrijden beschikken zij doorgaans over zeven tot tien camera's; bij topduels zelfs twaalf. Die camerahoeken worden tegelijk gemonitord, zodat acties vanuit verschillende perspectieven kunnen worden gecontroleerd. Toch is die veelheid niet altijd toereikend. De arbiter kan uitsluitend beschikken over beeldmateriaal dat tijdens de wedstrijd is vastgelegd. Niets meer, niets minder.
Waarom beelden niet altijd helpen
De annulering van Quevedo's doelpunt illustreert de praktische beperking van het systeem. De centrale camera kon het exacte moment van de pass niet duidelijk genoeg vastleggen om buitenspel definitief uit te sluiten. Bij buitenspelzaken moet niet alleen het moment van de pass worden bepaald, maar ook de positie van alle betrokken spelers in dat fractie van een seconde. Ontbreken scherpe beelden van dat cruciale moment, dan kunnen arbiters niet anders dan hun oordeel baseren op wat zichtbaar is—wat onvermijdelijk leidt tot twijfel. Volgens voormalig arbiter Winston Reátegui, oud-voorzitter van de Peruviaanse Arbitercommissie en nu analist, kan het VAR geen onduidelijke beelden in duidelijk bewijs omzetten.
Het geval Flores-Lazo
Ook de vermeende overtreding van Flores op Lazo bleek moeilijk uit televisiematerialen op te helderen. Reátegui analyseerde de beschikbare camerabeelden en concludeerde dat lichaamskontakt niet met zekerheid kon worden vastgesteld. Volgens hem mag je een doelpunt niet annuleren op twijfel alleen. De basisregel luidt: wil je een omroep ombuigen met behulp van videobeelden, dan moet je die beelden hebben die je verdediging rechtvaardigen. Speculaties volstaan niet.
Training en voorbereiding van belang
Reátegui betoogt dat het VAR-systeem op zich bruikbaar is, maar dat de kwaliteit ervan afhangt van hoe goed arbiters ermee zijn opgeleid. Het probleem zit niet in het weghalen van de technologie, maar in beter onderwijs van degenen die ervan gebruik moeten maken. Zonder adequate voorbereiding kunnen zelfs de meest geavanceerde systemen niet beter functioneren dan de arbiters die ermee omgaan.
Disputen buiten het veld
Naarmate het Clausura-kampioenschap zijn eindspel nadert, is de discussie over arbitrages van het veld naar de media verplaatst. Trainers en bestuurders hebben hun frustratie laten horen. Dat bettere de vermoeden over oneerlijkheid eerder dan ze wegneemt. In een titelstrijd waar elk punt telt, werkt de onzekerheid rond videobeslissingen alleen maar versterkend op het wantrouwen—alsof technologie, die zekerheid zou moeten brengen, uiteindelijk alleen maar meer vragen oproept.
Related
Source: Via El Comercio - Perú (GNews)
Comments
- Be the first to comment.