Lionel Scaloni: hoe de bescheiden Argentijnse bondscoach een voetbaldynastie bouwde
Lionel Scaloni heeft Argentina naar vier grote titels geleid met een indrukwekkend record: 75 wins, 18 draws en slechts negen verliesmatchen in ruim honderd duels. De 48-jarige bondscoach, ooit onderschat door critici, heeft zich ontpopt tot een van de grootste trainers in de Argentijnse voetbalgeschiedenis door zijn team op basis van emotionele intelligentie in plaats van tactische stijfheid op te bouwen.
Van getwijfeld tot ongeklokt
Toen Lionel Scaloni in 2018 het Argentijnse nationale elftal overnam, werd hij door velen onderschat. Zelfs Diego Maradona liet zich kritisch uit over de benoeming. Acht jaar later spreekt Scaloni's palmares voor zich: vier grote toernooitriumpfen, vijf achtereenvolgende halve finales op grote toernooien en 75 zeges in ruim honderd wedstrijden. Slechts negen verliesmatchen staan op zijn naam. Met deze cijfers profileert de voormalige verdediger zich als een van de succesvollste trainers van dit moment, ver voorbij veel meer gevierde voorgangers.
Een emotionele verbinding met zijn spelers
Scaloni verbergt zijn gevoelens niet. Voor de finale van 2022 probeerde hij zijn team een cruciaal motivatiespraak te geven, maar was zo emotioneel overweldigd dat hij de woorden niet kon uitspreken. Met tranen in de ogen gaf hij het stokje door aan assistent Pablo Aimar — die evenmin de woorden kon vinden. Argentijnse spelers plaatsen hem sindsdien plagende opmerkingen toe, noemen hem 'de Llorona' (huilers). Lionel Messi bevestigde het moment: Scaloni zegt voortdurend 'Ik kan het niet, ik kan het niet' en vraagt vervolgens aan Aimar het over te nemen. Deze kwetsbaarheid is paradoxaal zijn grootste wapen geworden. Middenvelder Rodrigo De Paul observeerde: 'Door de persoon beter te maken, wordt het spel beter.' Leandro Paredes formuleerde het simpeler: 'We werken eraan dat Messi's laatste wedstrijd nooit aankomt.'
Tactische aanpassingen boven conspiracy
Argentinië heeft zich in de knock-outfase meermaals ternauwernood gered. Tegen Egypte stonden ze met elf minuten op de klok met 2-0 achter, tegen Zwitserland was extra tijd nodig. Deze wedstrijden gingen gepaard met een groeiende stroom klachten over mogelijke begünstigung. Egyptische coaches spraken van oneerlijke behandeling na een afgekeurd doelpunt, terwijl de Zwitserse coach een rode kaart voor Breel Embolo 'onacceptabel' noemde. Scaloni weigerde zich in dergelijke theorieën te verdiepen. In plaats daarvan wees hij op zijn tactische adjustments: tegen Egypte verschoof hij formatie en speelstijl, wat resulteerde in een doelpunt uit een aangepaste standaardvariant en aanhoudende druk. Tegen Zwitserland forceerde hij uiteindelijk de overwinning via een schot van Julian Alvarez in verlenging. Verdedigend heeft Argentinië kwetsbaarheden getoond, vooral door de ruimtes die Messi achterlaat. Wayne Rooney merkte op dat de aanvoerder defensief zwak kan zijn omdat hij niet teruglooopt. England zou deze zwaktes kunnen exploiteren.
Twee Leos, één kracht
Argentinië telt twee Leos: Messi op het veld en Scaloni op de zijlijn. De grootste prestatie van Scaloni is echter hoe hij het gewicht van Messi heeft beheerd zonder ervan te worden overweldigd. Argentijnse journalist Pablo Nicolas formuleerde het treffend: 'Scaloni's grootheid ligt niet in het uitvinden van een nieuwe manier om Messi in te zetten. Het ligt in het bedenken van een manier om hem niet te verspillen.' Onder Scaloni speelt Argentinië niet voor Messi, maar met Messi. Dit verschil heeft de groep omgevormd naar een familie-achtige sfeer, voortgebracht door asado's (gegrilde barbecues) en gedeelde mate. Scaloni verklapte: 'We hebben trainingen ingekort zodat we kunnen gaan eten. We hechten veel waarde aan die momenten.'
Voorbij taktiek: het erfgoed van emotionele intelligentie
Scaloni's filosofie staat haaks op de machocultuur die voetbal historisch heeft bepaald. In plaats van tactische stijfheid bouwde hij zijn team op emotionele intelligentie, wilskracht en weigering op te geven. 'Soms vergeet je tijdens een wedstrijd tactiek en strategie,' gaf hij zelf toe. 'Voetbal gaat ook over hart, intuïtie en volharding.' Deze benadering heeft zich meermaals bewezen: tegen Egypte kwam Argentinië terug van 2-0 achterstand, tegen Zwitserland volhardde het na een rode kaart. Telkens wanneer iets onvoorziens slaagt, ziet men hoe Scaloni zich laat overweldigen — hij staat er alleen bij, handen voor zijn gezicht, alsof het gewicht van het moment hem eindelijk te pakken krijgt. Dit is geen zwakte. Het is de onderbouwing van alles wat hij heeft bereikt: een team waarin emotionele eerlijkheid sterker is dan strategisch opportunisme.
Related
Source: Via DAWN.com (GNews)
Comments
- Be the first to comment.