Waarom de halftime-show van de WK-finale voetbal ondermijnt in plaats van viert
De verlenging van de rustpauze op de WK-finale naar dertig minuten voor een muziekoptreden is een fundamentele verstoring van wat voetbal zou moeten zijn: een sportevenement waar de wedstrijd zelf de hoofdrolspeler is, niet een platform voor commerciële entertainment.
Voetbal als bijzaak
Toen Gianni Infantino vorig jaar verklaarde dat het WK gelijk zou staan aan '104 Super Bowls', leek het om monumentale sportmomenten te gaan die wereldwijd de sportagenda zouden domineren. In werkelijkheid bleek het erom te gaan dat voetbalwedstrijden worden opgedeeld in kunstmatige kwarten met een abnormaal lange pauze voor muziekoptredens. De halftime-show van de finale krijgt nu een eigen karakter met artiesten als Justin Bieber, Madonna en Shakira. Officieel zou de show elf minuten duren, maar inmiddels is duidelijk dat deze dertig minuten in beslag zal nemen. Volgens de officiële voetbalregels mag de rust vijftien minuten zijn, maar dit detail lijkt van ondergeschikt belang wanneer financiële belangen prevaleren.
Het eigenlijke probleem
Op de meest prestigieuze en belangrijkste wedstrijd ter wereld worden de fundamenten van het voetbal aangepast ten behoeve van iets dat niets met de sportieve competitie te maken heeft. Dit riskeert de wedstrijd zelf aanzienlijk te schaden. De spelers zullen zich moeten aanpassen aan ongebruikelijke omstandigheden, maar behoren zij niet het middelpunt van de aandacht te zijn? Wat bijzonder frustrerend is: sluitingsceremonies bestaan al en bieden volop ruimte voor artiesten en entertainers zonder de wedstrijd zelf te onderbreken. Deze ceremonie bevat al Nicole Scherzinger, Robbie Williams en Tom Cruise. Nu wordt er een tweede showvenster geopend vanuit louter willekeur en commerciële belangstelling.
Wie wil dit eigenlijk?
Het is verleidelijk om hier te klagen over americanisering en infantilisering van het WK, voorzien van glitter en glamour voor het thuispubliek. Toch is dat waarschijnlijk niet het werkelijke motief. Het Amerikaanse publiek vraagt hierom niet. Voetbalsupporters in het algemeen willen dit niet. Spelers en technische staf willen dit niet. Zelfs media willen dit niet. De enigen die hier baat bij hebben, zijn enkele figuren bij de FIFA en de betrokken muzikanten met hun management—ruwweg honderd personen tegenover een televisiekijkerschap van anderhalve miljard. Qua rendement is dat deprimerend. Dit is het centraal probleem van voetbalbeslissers: wanneer voetbal gebruikt wordt als voertuig voor ander entertainmentgebruik, wordt de grootsheid van het moment ondermijnd. Voetbal verdient het om de enige hoofdrolspeler in zijn eigen show te zijn. Een korte eerbetoon aan alle WK-finalegoalscoreerders? Passend. Een Koreaanse boyband die optreedt voor Aziatische advertentie-inkomsten? Ongepast.
Een voorbode uit Duitsland
De Duitse voetbalcultuur biedt een relevant precedent. In 2017 introduceerde de DFB zangeres Helene Fischer voor een halftime-optreden op Borussia Dortmund tegen Eintracht Frankfurt. Commentatoren noemden het een symbool van ongewenste commercialisering, sportief directeur Fredi Bobic sprak van 'Hollywood temidden van voetbal', en het hele stadion boeide Fischers optreden weg. Nadien werden geen andere artiesten meer ingeschakeld. Doch dit zal geen verschil maken. De machthebbers in de voetbalwereld zijn notoire niet-luisteraars. Verwacht voor 2034 halftime-shows op alle wedstrijden in Riyadh, waarschijnlijk gesponsord door Aramco. Het blijvende bericht is simpel: het kan altijd nog erger, en de FIFA zal daarvoor zorgen.
Related
Source: Via The i Paper (GNews)
Comments
- Be the first to comment.