Xavi zet nieuw koers uit: vier lessen na eerste vier duels als Oranje-bondscoach
Het Nederlands elftal blijft ongeslagen onder nieuwe bondscoach Xavi Hernández, maar overtuigde niet in alle opzichten. Na gelijkspel tegen Duitsland (1-1), zege op Servië (1-2), remise tegen Griekenland (2-2) en winst over Servië (2-1) tekent zich duidelijk een ander aanvalsgericht speelplan af dan onder zijn voorganger. Oranje speelt attractiever voetbal, maar worstelt defensief: twaalf interlands op rij zonder schoon sheet.
Positieve energie vervangt jaren van frustratie
Het klimaat rond het Nederlands elftal is zichtbaar verschoven. Waar zich onder vorige periodes regelmatig negatieve onderstromen manifesteerden, hangt er nu een opvallend optimistischer sfeer. Xavi tolereert geen ruimte voor pessimisme in publieke uitspraken en weet vervelende vragen vakkundig af te buigen met relativering en lichte humor. Bij de zeldzame momenten dat hij zichzelf onder druk zet, neemt hij direct verantwoordelijkheid — zoals toen hij de zwakke eerste helft tegen Griekenland op zijn conto schreef. Die benadering, waarbij hij vertrouwen uitstraalt zonder diep op inhoudelijke kwesties in te gaan, heeft een kalmerend effect op de omgeving gehad.
Aanvallend voetbal als kompas voor elftal-selectie
De meest opvallende draad door Xavi's selectiekeuzes loopt via voetbalkwaliteit en balbezit. Dit verschilt markant van zijn voorganger Ronald Koeman, die tegen Marokko op het WK vijf verdedigers opstelde ten koste van aanvallende middelmacht. Xavi daarentegen plaatste middenvelder Teun Koopmeiners als centrale verdediger, niet vanuit defensieve nood, maar omdat deze 'de vrije man herkent en het spel goed kan verleggen'. De terugkeer van Joey Veerman, de aanstelling van Joshua Zirkzee boven Wout Weghorst, en de voorkeur voor aanvallend gericht voetbal tekenen een duidelijke lijn. Dit heeft de Nederlandse wedstrijden aantrekkelijk gemaakt, al zijn de resultaten daarmee niet automatisch solider geworden.
Grenzen van de nieuwe aanpak: defensieve stabiliteit ontbreekt
Vier interlands zonder noemenswaardige experimenten tonen ook de beperkingen van Xavi's filosofie. Nederland sleepte de winst op Servië er gisteren moeizaam uit — niet via gedomineerd voetbal, maar door karakter. Meer verontrustend: voor de twaalfde opeenvolgende interland incasseerde Oranje een doelpunt. Het intensief druk zetten en ruimteaanval, kernonderdelen van het speelplan, bleken slechts fragmentarisch zichtbaar. Dit illustreert een fundamenteel probleem: Nederland beschikt nu eenmaal niet over wereldtopspelers die uit zichzelf scheidsrechter kunnen spelen. Frenkie de Jong ontbrak, terwijl Brian Brobbey, Cody Gakpo en Jan Paul van Hecke geblesseerd uitvielen. Xavi kan deze kwaliteitsverschillen niet compenseren door voetbalfilosofie.
Hoop uit debutanten en gevestigde revelaties
Toch bood de eerste maand aanwijzingen voor toekomstige stabiliteit. Crysencio Summerville, vorig jaar sensatie op het WK, herhaalde zijn kwaliteiten en waarschuwde tegenstanders van zijn potentieel — hoewel zijn overstap naar Al-Hilal die ambitie bemoeilijkt. Minstens zo belangrijk waren drie debutanten die indruk maakten: Ruben van Bommel leverde een precieuze assist met buitenkant voet af tegen Duitsland, Mexx Meerdink scoorde twee keer in Belgrado en Gjivai Zechiël gleed gisteren als invaller voort op Servië. Dit gaf Xavi bewijs dat Eredivisie-talent onmisbaar kan zijn voor Oranje, een inzicht dat aansluit op zijn vertrouwen in het niveau van Nederlands voetbal. In november volgen toetsen tegen Griekenland (thuis) en Duitsland (uit) in dezelfde Nations League-poule.
Related
Source: Via NOS Voetbal
Comments
- Be the first to comment.