Messi's erfenis: van pijn naar glorie, twee decennia na Maradona
Tien jaar geleden leek Lionel Messi zijn dromen met Argentinië op te geven na vier verloren finales. Na zijn gemiste strafschop in de Copa América-finale van 2016 kondigde de 29-jarige Barça-speler zijn afscheid aan. Maar hij keerde terug en schreef uiteindelijk voetbalgeschiedenis door Argentinië in 2022 naar de wereldtitel te leiden, gevolgd door twee Copa América-winsten.
Van afgaan naar apotheose
De grootste triomfen ontstaan soms na de diepste teleurstellingen. Een decennium geleden stond Lionel Messi op een keerpunt. Met acht La Liga-titels, vier Champions League-overwinningen en vijf Ballon d'Or-awards op zijn naam speelde de toen 29-jarige aanvaller voor Barcelona. Toch voelde het voor hem definitief genoeg. Na zijn gemiste penalty tegen Chili in de Copa América-finale van 2016 in New Jersey kondigde Messi aan dat hij stopte met het nationale team. Het was zijn vierde verloren finale met Argentinië – na het WK 2014 tegen Duitsland en Copa America-finales in 2007, 2015 en 2016. "Het doet pijn om geen kampioen te zijn met Argentinië," zei hij, zichtbaar gebroken. De voetbalwereld was geschokt. Sociale media bulkte uit van #NoTeVayasMessi en #QuedateMessi-berichten, terwijl ook Diego Maradona zich mengde in de discussie en zijn pupil aanmoedigde door te zetten. Twee maanden later keerde Messi terug voor de WK-kwalifiers tegen Uruguay en Venezuela, stellende dat hij Argentinië te veel liefhad om weg te blijven.
Legacies vervlochten: Maradona en Messi
De verbinding tussen Messi en Maradona is sinds het begin ingewikkeld geweest. Voor de voetbalwereld staan beide mannen voor twee verschillende eras van Argentijnse voetbalglorie – en toch blijven hun legacies onlosmakelijk aan elkaar gebonden. Maradona wist zijn wereldtitel in 1986 binnen te slepen met een mix van genialiteit en dubieuze momenten. Zijn kwartfinale tegen Engeland op het WK in Mexico werd bepaald door twee doelpunten van volkomen verschillende aard: de beruchte 'Hand of God', en daarna een doelpunt van zuivere kunstenaarschap. Vier decennia later zou Messi in 2022 in Lusail zijn moment van erfenis hebben bereikt – maar op een ander tempo, met een ander karakter. Waar Maradona een rebel en bevrijder was, zou Messi een gelegener pad volgen.
Scaloni's rol in Messi's transformatie
Trainer Lionel Scaloni erfde na het WK 2018 een team in transitie. In plaats van Messi in een messianiaanse rol te plaatsen – als alleenige reddende engel – bouwde Scaloni een collectief op waar honger en passie centraal stonden. Spelers als Leandro Paredes spraken erover dat zij 'ook voor Messi' speelden, gemotiveerd door de gedachte dat ze wilden voorkomen dat dit zijn laatste wedstrijd zou zijn. Assistent-trainer Pablo Aimar, zelf ooit beschouwd als de volgende grote nummer 10 na Maradona, werd onderdeel van het team dat samen lijden en succes deelde. Dit collectieve raamwerk – 'misschien iets minder dramatisch dan Maradona's benadering' – bracht Argentinië uit van nationale crisis naar twee Copa America-titels in 2021 en 2024, en vooral de wereldtitel in 2022.
Een generatie zonder 1986
Voor Messi en zijn medespelers gold iets bijzonders: geen van hen had het fameuze WK-duel van 1986 tussen Argentinië en Engeland live meegemaakt. Die match, onder meer getekend door de Falkland-oorlog vier jaar eerder, was vogeladen met nationale betekenis die ver uitging boven voetbal. Toen Messi eindelijk tegen Engeland speelde op het WK 2022, droeg dat moment andere psychologische lasten. Het was Messi's eerste confrontatie met de Three Lions op het wereldtoneel – een treffen zonder de Malvinas-schaduw die Maradona's avontuur in Mexico had geteisterd. Toch was het voor Messi's generatie 'speciaal': een moment waarin ze een breuk konden vervullen die hun voorgangers niet hadden kunnen overwinnen.
Gerelateerd
Bron: Via Times of India (GNews)
Reacties
- Wees de eerste die reageert.