Engelse clubs dreigen Champions League-glans kwijt te raken: waarom het ergste nog moet komen
Manchester City riskeert komend seizoen buiten de Champions League te blijven door mogelijke straffen van de Premier League. Zonder City en met struikelende topclubs als Manchester United, Chelsea en Tottenham vormt Arsenal nauwelijks samen met Liverpool nog een serieuze Europese bedreiging. De voorspelde dominantie van Engelse clubs in Europa is niet uitgekomen en kan alleen maar verslechteren.
City's Europese era waarschijnlijk voorbij
De Champions League-triomf van Manchester City in 2023 was pas het begin van een mogelijke Europese machtsverschuiving – maar in de verkeerde richting. Na zestien opeenvolgende seizoenen Champions League-deelname dreigt City komend seizoen de competitie te missen vanwege mogelijke straf van de Premier League na schuldigbevinding op meer dan honderd punten. Hoewel City slechts eenmaal de trofee won en nog één finale haalde, ondersteunt hun bescheiden Europese track record het idee dat de financiële kracht van de Premier League niet automatisch tot continentale dominantie leidt. De afgelopen twee Champions League-campagnes van City eindigden al in respectievelijk de groepsfase en achtste finales.
Engelse diepte zonder daadkrachtige toppers
De Premier League heeft in de afgelopen acht seizoenen vijf Champions League-finalisten voortgebracht: Liverpool, Tottenham, Chelsea, Manchester City en Arsenal. Dit suggereert breedte, maar ook weinig doorslag. Vorig seizoen wisten dezelfde vijf clubs zich in de groepsfase bij de beste acht in te schikelen – een provocatie voor wie van Engelse dominantie sprak. In de kwartfinales echter bleven slechts Arsenal en Liverpool over, en laatstgenoemde werd overtuigend uitgeschakeld door Paris Saint-Germain. Arsenal vormt momenteel de meest geloofwaardige kandidaat voor diepe Europese toernooivoetbal, hoewel ook zij nog niet hebben doorgebroken tot de finale. Liverpool daarentegen ondergaat een overgangsperiode en lijkt ver verwijderd van het geduchte team dat onder Jürgen Klopp naar drie finales voetbalde.
Manchester United, Chelsea en Tottenham als vogelaar
Verder dan Arsenal en Liverpool is het donker. Manchester United heeft in dertien jaar weinig staande kunnen houden in Europa en kwalificeert zich steeds moeilijker voor de Champions League; sinds Sir Alex Ferguson vertrok bereikten zij slechts twee keer de achtste finales van een Europese clubcompetitie. Chelsea, onder Clearlake Capital-eigendom, behaalde in hetzelfde regime maar één top-vijf-notering in de Premier League, ondanks uitgaven van ongeveer twee miljard pond aan spelersmateriaal. Een verschil voor trainer Xabi Alonso zou welkom zijn, maar garandeert niets. Tottenham gaf vorig zomer zwaar uit als aspirant-titelkandiaat, maar staat momenteel zowel in de competitie (met twee opeenvolgende zeventiende plaatsen) als qua Europese ambities zwaar onder druk.
Aston Villa en Newcastle tonen de grenzen van groei
Aston Villa bood vorig seizoen uitstekend verzet in de Champions League – zij versloegen Bayern München, bereikten de kwartfinales en zetten Paris Saint-Germain onder druk. Dit voelde echter als best-case scenario voor clubs zonder de draagkracht van de traditionele toppers. Dat team is inmiddels uiteen gevallen. Newcastle illustreert eveneens hoe lastig het is om zich in opeenvolgende seizoenen voor de Champions League te kwalificeren en tegelijkertijd in beide competities op topniveau te presteren. Alleen Unai Emery's Europa League-expertise bij Villa voorkomt niet dat beide clubs risico lopen buiten de groepsfase te belanden.
Een toekomst zonder de gebruikelijke verdachten
Zou Manchester City inderdaad geschrapt worden, en met Manchester United, Villa en Tottenham in de achteruitgang, dan kan minstens één 'overpresteerder' zich volgende seizoen in de Champions League wagen. Brighton, Brentford en Everton bezetten momenteel drie van de vijf beste plekken. Hoewel verfrissend, is dit onwaarschijnlijk afschrikkend voor Bayern München of Barcelona. Engelse clubs hebben aangetoond dat Premier League-geld weliswaar voor groepswinsten zorgt, maar weinig tegenwicht biedt tegen Europese elites of zelfs second-tier tegenstanders in maart en april, wanneer vermoeidheid van het Engelse seizoen toeslaat en tegenstanders frisser zijn. Met minder traditionele grootmachten aan de start zou Premier League-teams zelfs kunnen verdwijnen uit de top acht van de competitie en in de playoff-ronde voor de knockout-fase terechtkomen – een onwaarschijnlijke scenario van enkele jaren geleden.
Related
Source: Via The Independent (GNews)
Comments
- Be the first to comment.