Zidane keert terug naar Brussel: het stadion waar hij zich tegen Portugal onsterfelijk maakte op Euro 2000
Zinédine Zidane betreedt maandagavond als bondscoach van Frankrijk het Koning Boudewijnstadion in Brussel voor de Nations League-wedstrijd tegen België. Op dezelfde plek gaf de Franse legend op 28 juni 2000 in de halve finale van Euro 2000 tegen Portugal (2-1 na verlenging) volgens velen één van zijn allerbeste internationale wedstrijden.
Een magistrale tweede helft in Brussel
De wedstrijd van 28 juni 2000 begon voorzichtig voor Frankrijk. De Portugezen openden de score via Nuno Gomes (19e minuut), en pas na ruim een halfuur stelde Thierry Henry via een voorzet van Nicolas Anelka (51e) gelijk. In totaal domineerden de Fransen overtuigend met 18 schoten tegen vijf, en doelman Fabien Barthez redde Frankrijk in de 90e minuut met een geweldige reflex tegen een kopbal van Abel Xavier. Pas in de tweede helft en verlenging zou Zidane het duel naar zich toe trekken met een intensiteit en elegantie die zelfs zijn favoriete critici tot dromen stemde.
De gouden strafschop die een carrière bepaalde
Het beslissende moment viel in de 114e minuut, toen Abel Xavier onwillekeurig een voorzet-schot van Sylvain Wiltord met de hand blokkeert. Igor Srmaka, assistent-scheidsrechter uit Bratislava, signaleerde de penalty. Dit was de eerste keer in de geschiedenis dat een assistent-scheidsrechter zo'n strafschop aanwees. De aanvankelijke schuttert Youri Djorkaeff zat op de bank, dus Zidane stelde zich op. In 58 interlands had hij nog nooit een penalty benut, ondanks drie succesvolle strafschoppen onder de lat van de Franse doelman. Zidane zei later: 'Zodra ik de bal pakte, wist ik exact hoe ik hem zou trappen.' Na lange protesten van Portugal schoot hij in de 117e minuut raak en stuurde Frankrijk naar de finale.
Een groeiende maestro
Op zijn 28e jaar leek Zidane zich ontwikkeld van vakman tot echte leider op het veld. Teamgenoot Christophe Dugarry beschreef zijn prestatie kernachtig: 'Hij is een tovenaar geworden die meer bevelen geeft in zijn spel. Hij uit zijn emoties sterker. Fysiek is hij glorieus in vorm, beter nog dan op het wereldkampioenschap. Hij speelt alles sneller zonder iets van zijn technische gemak te verliezen. Voor anderen gaat het gewoon te snel, zeker omdat hij graag zijn dribbels blokkeert en rolschoen-bewegingen maakt. Dit soort onophoudelijke richtingswisselingen op zo'n tempo zijn een absoluut wapen.' Dit was precies de indruk die Zidane die avond in het Koning Boudewijnstadion naliet: een maestro in volle bloei.
Toeval of bestemming?
Merkwaardig detail: op 23 juni 1984, op zijn twaalfde verjaardag, zat Zidane in het Vélodrome van Marseille naar Michel Platini te kijken, die tegen Portugal scoorde in de 119e minuut van de halve finale van Euro 1984 (3-2). Zestien jaar later zou Zidane op dezelfde manier tegen dezelfde tegenstander in dezelfde fase van hetzelfde toernooi beslissen. Ook al is het alleen maar voetbal, in geschiedenissen als deze schuilt iets dat verder reikt dan statistieken.
Related
Source: Via L'Équipe (GNews)
Comments
- Be the first to comment.